Jej zdjęcia są najczęściej smutne, ale nie pozbawione nadziei i wydaje się, że poszukiwaniom nadziei właśnie poświęca najwięcej czasu. Jest mistrzynią nostalgii i celnym łowcą emocji, zapewne dlatego jej zdjęcia często skłaniają do refleksji. Jej przeobrażony styl retro, otoczenie arystokratycznej historii oraz miękkie, okienne światło tworzą obrazy kobiety silnej, poszukującej, zapatrzonej w siebie, bogatej emocjonalnie, a smutne dziewczęta wręcz na oczach odbiorcy nabierają dojrzałości, która uwodzi serce i umysł.

To ona pokochała stary pałac, będący spadkiem po PGRach, i tchnęła w niego nowe życie. To miejsce – Złodziejewo stworzyła z miłości i tęsknoty za czymś wyjątkowym. By dać przestrzeń osobom, które chcą nad sobą pracować, podróżować wgłąb siebie i robic coraz lepsze zdjęcia

http://oczkowska.pl
http://oczkowska.com

To samouk. Niespokojny i dociekliwy umysł, z wielką chęcią poznania i pokazania świata z innej perspektywy. W młodym wieku zaczął rysować, co zdeterminowało jego tworzenie i ułatwiło proces kreacji i tworzenia oraz kontakt ze sztuką w ogóle. Fascynacja sztuką doprowadziła go do ciągłego poszukiwania formy, która pomogłaby mu swobodnie wyrażać swoje uczucia i emocje.
W wieku 24 lat podczas podróży po Europie kupił swoją pierwszą lustrzankę. Miłośc do fotografii od razu okazała się być odwzajemniona. 
Po powrocie z tej podróży zaczął robić autoportrety, co określiło jego styl fotografii i fotografowania.
Wspólnym elementem stylu Ronny’ego jest opowiadanie fantastycznych historii, w których ludzkie ciało jest wykorzystywane jako podstawowy element do tworzenia tych opowieści.

Ronny prowadził wiele warsztatów na całym świecie, między innymi w takich krajach jak: Kolumbia, Meksyk, Peru, Chile, Hiszpania, Argentyna, Urugwaj, Paragwaj.
Ponadto współpracował z takimi markami jak Adobe w Ameryce Łacińskiej.

Jest ambasadorem marki Sony Alpha.

Linki:

Strona:

https://ronnygarciaphotography.com

Facebook: 

https://www.facebook.com/ronnygarciaphotography/?tn-str=k*F 

Instargram:

https://www.instagram.com/_ronnygarcia/?hl=pl

Fascynują go możliwość jakie daje edycja cyfrowa fotografii. Wykorzystuje na tym polu swoją wiedzę graficzną, zdobytą w zawodzie designera, zarówno na potrzeby Internetu, jak i druku.

Zdradza tajniki edycji fotografii w aspekcie całego procesu edycyjnego. Jego praktyczne wskazówki oraz osobiste refleksje poparte wieloletnim doświadczeniem pozwolą przybliżyć sekrety retuszu, rekonstrukcji i workflow w fotografii cyfrowej.

Świetliste.pl » Artystyczna Fotografia Ślubna

Historia Shumilovej przypomina mi historie wielu kobiet, które nie wyobrażają sobie powrotu do pracy, zwłaszcza w korporacji, po narodzinach swoich pociech – ona była dobrym architektem, ale po narodzinach dzieci musiała zrezygnować z pracy i fotografia stała się jej sposobem na spełnienie, a także sposobem na życie, Myślę, że spotkanie z nią, zwłaszcza dla nas – mam – może być niezwykle inspirujące i pokrzepiające.

Na jej zdjęciach z reguły widzimy dwójkę jej synów podczas zabaw i najczęściej z gospodarskimi zwierzętami. Maluchy w towarzystwie wielkiego owczarka środkowoazjatyckiego, kotów, królików, gęsi… wyglądają jak postaci z baśni, a sielski charakter zdjęć, daleko piękniejszy od rzeczywistości, podkreśla subtelne, rozproszone światło i przepiękne kolory, które Elena sprawnie dobiera i stwarza dzięki nim wizualną i emocjonalną głębię na zdjęciach. Patrząc na te zdjęcia czujemy, że w ujęciach tych nie ma żadnego fałszu i wymuszeń, możemy się domyślać, że Elena zwyczajnie aranżuje sytuacje do zdjęć, zachęca do zabawy, i jako czuła mama oraz baczny obserwator wykorzystuje momenty szczęśliwego dzieciństwa swoich synów i dzieli się z nami tym wzruszającym szczęściem.

Jej fotografia jest bardzo intuicyjna, przy wyborze ujęć i ostatecznego wyglądy zdjęć decydujący udział ma pragnienie Eleny, by wyrazić to, co czuje. Myślę, że każdy z Was widzi, a przede wszystkim czuje, że przez te zdjęcia przemawia Miłość…

Zapraszamy do Złodziejewa na spotkanie z tą światowej sławy fotografką, na drugie w hitorii warsztaty fotograficzne w Europie, a pierwsze w Polsce.

Elena on facebook

W 2015 postanowiła sprzedać studio i przy wsparciu swojego wspaniałego męża, postanowiła tworzyć tylko dla siebie – realizować wizje bez konsultowania tego z klientami. Ten pomysł okazał się być rewelacyjny dla Ewy – Artystki i dla nas – jej odbiorców. Głowa i serce Ewy eksplodowały ogromem pomysłów, wyobraźnia tworzyła dziesiątki niebanalnych pomysłów, które przy niezwykłym wyczuciu światła, rodem z obrazów Rembrandta, nie boję się tego napisać – są dziełami sztuki.

Malarskie barokowe portrety, głównie dzieci, zatrzymują na dłużej, zmuszają do refleksji, są nostalgiczne, a jednocześnie pełne życia. Ewa sama mówi, że owej nostalgii w świetle i klimacie zdjęcia szuka spokoju, wiedząc, że  ta atmosfera daje wytchnienie w tym coraz szybszym i zwariowanym świecie i ma nadzieję, że także jej odbiorcy, patrząc na jej prace go odnajdą.

Postproces dla Ewy jest bardzo istotną częścią jej procesu tworzenia, rodzajem sygnatury na zdjęciu, dlatego Ewa poszukuje wciąż nowych rozwiązań w Photoshopie. Stara się nieustannie rozwijać, mając otwarty umysł otwiera swoją duszę i zmysły, które są źródłem inspiracji i siłą do znajdowania nowych sposobów obróbki, bo co ważne, Ewa używa Photoshopa, nie korzystając z żadnych akcji, wtyczek – jej obróbka, jest jej własną, wypracowaną fotoszopową strategią.

Inspiracją dla Ewy są głównie ludzie, ale jej kreatywność, wewnętrzny ogień może rozpalić stary film – wszystko, co ja wzruszy i poruszy. Zniechęca ją brak wyobraźni. A w świecie szuka światła i prawdy. Początkującym fotografom radzi nie  obrastać szybko w piórka, nie dawać zamykać się w szufladzie. I dokładnie wolność i swoboda jest tym, czego od Ewy możemy się uczyć, tym co pozwala wychodzić poza schematy i stwarzać swój unikalny styl, nigdy nie pozostając w miejscu, nie zastygając.

W tym miejscu nie mogę nie wspomnieć o atmosferze,  jaką Ewa stwarza na spotkaniach z nią. Są one niezapomniane nie tylko dzięki merytorycznemu przygotowaniu do wykładów, ale dzięki  nietuzinkowemu charakterowi, miłości do ludzi, których na zdjęciach lekuchno uśmierca, jednak w rzeczywistości wskrzesza i przywraca ich życiu, chociażby tym, ze wywołuje salwy śmiechu. Jest przeciwieństwem nadętego wykładowcy.

Ewa stworzyła styl wyjątkowy, unikalny. Jej zdjęcia wykupują najlepsze galerie w całej Europie. Wygrywa międzynarodowe konkursy. Jesteśmy bardzo dumni, że jest jedną z naszych Prowadzących. I że w Złodziejewo jest jedynym miejscem na świecie, w którym daje grupowe warsztaty!

„…jeśli ktoś kilka lat temu powiedziałby mi, że będę tworzył, dzięki fotografii i w dodatku, będę tym wzbudzał emocje widza, powiedziałbym mu, że dziękuję mu za cudne życzenia, ale przecież ja kompletnie nie mam pojęcia o czym mówi.

Zawsze, naprawdę zawsze chciałem coś tworzyć, ale nie wiązało to się na początku z fotografią. Zbuntowany nastolatek chciał być wybitnym gitarzystą, potem wokalistą…ale okazywało się, że inni są bardziej ambitni, albo po prostu zdolniejsi. Podobnych wzlotów chęci, było całkiem dużo, aparat ciągle leżał obok i jeszcze nie wiedziałem, że stanie się jedną z moich nierozłącznych części ciała. Używałem go, czasami nawet pomyślałem, że wyszło mi coś lepiej niż innym, ale wciąż to był tylko dodatek. Mijały lata i nagle na świecie pojawił się mały cud. Razem z moją Żoną doczekaliśmy cudnej Córeczki. Ponoć wiele „talentów” fotograficznych rodzi się właśnie po narodzinach dziecka Nie wiem czy urodził się mój, ale na pewno w tym momencie aparat zaczął być jednym z częściej używanych sprzętów domowych….tak troszkę po nitce do kłębka…krok po kroku…trochę tak, jakby ktoś głodny, dostał nagle suto zastawiony stół i delektował się każdą potrawą.

Dowiedziałem się, że mogę zatrzymać czas, że spontaniczny uśmiech na fotografii trwa wiecznie, że emocje nieruchomieją, że gest, który mógł umknąć w życiu codziennym, nagle zatrzymał się na kawałku obrazu. Oczywiście, że to wszystko wyglądało amatorsko, ale wiedziałem, że zaczęło się coś, co pokochałem od pierwszego spojrzenia, wcześniej przytrafiło mi się to tylko wtedy, kiedy spotkałem Żonę i zobaczyłem pierwszy raz Córkę  …no może nie do końca to było to samo uczucie, ale wzbudzało naprawdę wielkie emocje. Los mi chyba sprzyjał, okazało się, że mam w rodzinie modelkę, poznałem sporo osób, dzięki którym fotografia stanowiła coraz mniej tajemnic. Ciągle chciałem więcej, więc robiłem więcej. Po czasie pojawiły się głosy, ze ponoć robię to nieźle. Pojawiły się nagle osoby, które chciały, abym to właśnie ja, zrobił im zdjęcia…pojawiło się tajemnicze Złodziejewo, które najpierw podglądałem z ukrycia, wiedząc, że kiedyś na pewno tam wyląduję i będę patrzył, jak pracują mistrzowie. Pierwsze warsztaty na których się pojawiłem, organizowała Aga Rzymek. Zobaczyłem jak można współpracować z modelka agencyjną, jak można komponować kadr, aby wszystko stawało się spójne. To był pierwszy krok do tego, aby skoczyć jeszcze wyżej. Układanka kolorów w kadrze, nagle nabierała większego sensu, a szczegóły, które do tej pory pozostawały niezauważone, stawały się coraz wyraźniejsze.

Nadszedł w końcu piękny październikowy dzień i moja wizyta w Złodziejewie na warsztatach Anki Zhuravlevej. Oczywiście że wiedziałem już do czego służy mój sprzęt fotograficzny, ale wiedziałem też, że chcę się rozwijać. Inwestycja w warsztaty była absolutnie uzasadniona i nie było chwili ani przed, ani po warsztatach, abym żałował chociaż jednej złotówki. Zawsze uważałem i uważam wciąż, że nikt nie jest tak dobry, aby nie mógł być jeszcze lepszy.

To co mnie spotkało w Złodziejewie, przerosło moje oczekiwania. Anka przewróciła mój świat fotograficzny do góry nogami. Od spotkania z nią na wszystko patrzę inaczej. Fotografia nabrała zupełnie innego sensu. Od tamtej pory zanim nacisnę spust migawki, już wiem, co będzie na obrazie. Często kilka tygodni wcześniej. To wszystko sprawia, że przyjeżdżając na miejsce, nie szukam i nie wymyślam na szybko historii….wszystko jest już w mojej głowie. Oczywiście, że przy okazji powstają kadry, których wcześniej nie zaplanowałem, ale nigdy nie jest na odwrót.

Tak oto jestem w tym miejscu, w którym jestem. Ciągle wmawiam sobie, że nie jest to nawet 1/10 drogi, jaką chcę przejść razem z aparatem. Chcę więcej i więcej. Chcę opowiadać historie, które wzbudzają emocje….nie podziw, bo nie szukam poklasku, wystarczy mi, że czasami ktoś chce porozmawiać o moim kadrze, że zauważył coś innego niż ja sam….reszta przyjdzie sama .

Z radością przyjąłem zaproszenie Marceliny i mam nadzieję, że tym, którzy zdecydują się na spotkanie ze mną, będę w stanie pomóc i dać cząstkę siebie, tę cząstkę, która pozwoli Wam lepiej zrozumieć, co i jak chcecie pokazać innym.”

Fotograf-myśliciel-rzeźbiarz – układa z ciała formy, które wcześniej tworzy w swojej głowie. Ciosa światłem. Fotografował lustrzanką cyfrową i w końcu powrócił do analogowej fotografii średnioformatowej. Uhonorowany w 2007 roku II miejscem oraz w 2010 I miejscem w konkursie Fotoerotica miesięcznika Playboy.

W 2013 wydał niezwykły album z fotografiami, który zachwycił setki osób swoją zawartością. Ze wstępu: „Romantyczne, ale i erotyczne; tak piękne, że aż nierzeczywiste, a jednocześnie pełne prawdy i nieudawanych emocji; mocne w wyrazie i równocześnie pełne delikatności – takie właśnie są zdjęcia Andrzeja Frankowskiego. Siła jego wyobraźni i wrażliwości zabiera nas w niepowtarzalną podróż po jego własnych poszukiwaniach świata, w którym czułby się dobrze i bezpiecznie. Zdjęcia Andrzeja są opowieścią mężczyzny o tęsknocie za spełnieniem i o kobiecie, która jest w stanie mu je zapewnić (…)”

Nauczyciel, mentor, wizjoner. Zafascynowany mitologią pogańską, ezoteryczną treścią i symboliką. Swoją fotografią składa niewątpliwie hołd Kobiecie, a jego obrazy tchną bezwzględnym wyczuciem piękna, kształtu i kunsztem przełożenia ujmującej kobiecej natury w estetyczny porządek, który swoją naturalnością sięga ludzkich instynktów.

Strona Fetisha

Wywiad dla Szerokiego Kadru

Fan page Fetisha

Fotografia jest dla niej ucieczką w świat dziecięcych marzeń, bajek, gdzie wyobraźnia nie zna granic i wszystko może się zdarzyć. Jest to także forma spowiedzi, oczyszczenia ze złych wspomnień z przeszłości. Magdalena przede wszystkim próbuje pokazać emocje, opowiadać historie, ale w taki sposób, by każdy mógł dopowiedzieć swoją… To podróż, w którą zaprasza każdego, kto zechce się przyłączyć :). Próbuje pokazać to, czego nie ma, a jest przedmiotem tęsknot… Jak mówi większość jej zdjęć, to kwestia przypadku, improwizacji, a nie starannie zaplanowanych sesji. Strona techniczna schodzi na dalszy plan, ponieważ Magda fotografuje sercem, emocjami, stara się słuchać intuicji – rozum zostawia dla spraw przyziemnych.

Często w swoich opowieściach wraca do przeszłości, czasów naszych babć i prabać, gdzie słychać cichy szelest krynolin, tykanie zegara czy skrzypienie drewnianej podłogi… Magda zwierza się, że ma bardzo silne odczucie, że urodziła się 150 lat za późno.

Dużą rolę w jej fotografii odgrywają stylizacje i rekwizyty. Wyszukuje je sama, szperając w internecie, na pchlich targach, lumpeksach, czasami także sama szyje stylizacje, jej prace są zatem w 100% jej własnym dziełem.

W jej fotografii najważniejsze to snuć opowieści, dlatego marzy, by jej zdjęcie stało się kiedyś okładką książki. To byłoby uwieńczeniem jej pasji.

Ktoś niedawno napisał pod jednym z jej zdjęć bardzo cenne dla niej słowa:
„W każdym Twoim obrazie jest jakaś opowieść lub zdarzenie, które widz może, czerpiąc z pokładów swej wyobraźni, dopowiedzieć sobie. Właśnie te historie są cudownym dopełnieniem Twoich prac…”
Te słowa dodały Magdalenie wiarę, że to, co robi ma sens…  Moim marzeniem od dawna było umożliwić Wam spotkanie z tą niezwykła kobietą…

Fanpage Magdaleny

Ola jest jednym z tych ludzi, przy których życie nabiera innego wymiary  znaczenia. To osoba ciepła, miła, mądra, wrażliwa, przede wszystkim dobra, a przy tym asertywna i prawdziwa. To jaką jest osobą, znajduje odzwierciedlenie  w jej fotografii, która jest pełna zaangażowania, skupiająca się na fotografowanych osobach, dopracowana w szczegółach, pełna magii i klimatu.

Ola jest obdarzona ogromnym talentem, mimo to nie poprzestaje  na doskonaleniu się i rozwoju – i tak się poznałyśmy – Ola przyjechała do Złodziejewa na kilka spotkań i za każdym razem serce mi rosło, jak widziałam, jak się rozwija, jak zderzywszy się z innymi twórcami wypracowuje swój własny styl.

Z wielką radością zapraszam na spotkania z Olą w Złodzejewie. Podczas tych spotkań zawsze macie gwarancję świetnie spędzonego czasu w doborowym towarzystwie, okazję do zrobienia świetnych zdjęć do portfolio z wyjątkowymi stylizacjami retro i w towarzystwie czworonożnych modeli.

Jej przygoda z fotografią zaczęła się w podstawówce od zabawy fotografią czarno-białą i ciągnęła się do liceum. W tym czasie buszowała także w ciemni fotograficznej. Naturalną kolejnością była domowa fotografia dziecięca i rodzinna. Jednak prawdziwa przygoda z fotografią zaczęła się od podróżowania po świecie, bywania na forum fotograficznym gdzie publikowała swoje foty i uczyła się jak je doskonalić oraz oczywiście od czasu bywania na warsztatach w Złodziejewie,dzięki którym jak sama mówi jej miłość do fotografii rozkwitła w pełni i dopiero tutaj nauczyła się patrzenia na fotografię sercem, a nie samą techniką. Duży wpływ na jej wrażliwość i postrzeganie kolorów, komponowanie ich, miały podróże. Zwiedziła wiele fantastycznych miejsc na świecie od klimatów rajskich, palmowych aż po arktyczne, połowę z nich jako załogant jachtu dalekomorskiego. Brała udział w arktycznej wyprawie podczas której opłynęłam Spitsbergen.  Na codzień pedagog.

Magdalena jest absolwentką Filologii Ukraińskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Swoje zainteresowania artystyczne realizuje w obszarze fotografii przyrodniczej oraz makrofotografii, tworząc oryginalne obrazy świata przyrody. Wypracowała sobie w tej dziedzinie własny, poetycki styl, który określa mianem „malarstwo bokehowe”.
„Po pierwszym zachłyśnięciu się dużymi powiększeniami mój sposób patrzenia i pokazywania tego co mi w duszy gra zaczął ewoluować. Od klasycznych fotografii makro do bardziej malarskich, wręcz impresjonistycznych obrazów, gdzie ważniejsza staje się gra kolorów i świateł, niż encyklopedyczny, zgodny z rzeczywistością zapis otaczającego nas świata.”

Ukazuje przyrodę w odrealniony, baśniowy sposób, dzięki czemu fotografie mają niezwykły, oniryczny charakter..
W krótkim czasie stała się postacią opiniotwórczą, kształtującą nowe trendy w fotografii makro.

Prezentowała swoje prace na wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i zagranicą (Wielka Brytania, Australia, Moskwa, Niemcy, Francja)
Jest laureatką wielu wyróżnień i nagród w konkursach fotograficznych w Polsce i zagranicą, w tym w konkursach pod patronatem międzynarodowych organizacji fotograficznych FIAP i PSA.

Jako pierwsza w Polsce wygrywając międzynarodowy konkurs w Anglii otrzymała tytuł International Garden Photographer of the Year 2012 .
Ma na swoim koncie publikacje w magazynach fotograficznych w Polsce i na świecie ( DFV, Foto-Kurier, Foto,Digital Camera, Amateur Photographer, DIGITAL PHOTOGRAPHY, PRACTICAL PHOTOSHOP, N-Photo, Natures Best Photographer, LeNs oraz innych magazynach i albumach, np. International Garden Photographer, Better Plant and Garden Photography a nawet VOGUE Italy oraz DUZHE Magazine w Chinach czy El Mercurio i Paula w Chile.

Więcej informacji na stronie autorskiej www.magdawasiczek.pl

Fotografując Iwona szczególną uwagę skupia na świetle, kompozycji oraz emocjach. Dbałość o szczegóły, wrodzone poczucie estetyki, miłość do dzieci oraz umiejętność odnajdywania inspiracji do popełniania zdjęć podczas zabaw, wspólnego oglądania bajek, czytania baśni procentuje niezwykłymi zdjęciami, które są kroniką dzieciństwa nas wszystkich, bo przecież każdy z nas był dzieckiem i do takiej idealnej krainy jak ta ze zdjęć Podlasińskiej, z tęsknotą czasami się przenosi.

Iwona ftografuje Sony A7 i manualnym Samyngien 85mm 1.4, Zeissem Sonnarem 135mm 1.8 oraz Sony 50mmm 1.4 zdjecia edytuję głównie w Lightroomie z wykorzystaniem elementów Photoshopa, bez użycia akcji, presetów czy pluginów.

Warsztaty z Iwoną w Złodziejewie są najdłuższymi i najbardziej rozbudowanymi warsztatami, jakie poprowadzi ona w tym roku. Warsztaty przebiegną wg sprawdzonego przez nas przez lata schematu. Będziecie mieli okazję poznać tajniki jej postprocesu, a także fotografować z nią o różnych porach dnia, czyli w różnych typach oświetlenia.

Zapraszamy na fanpage Iwony.

Jestem szczęśliwa i dumna, że fotograf, którego zdjęciami interesuje się NASA, że autor zdjęć, który swoimi gwiezdnymi opowieściami w kadrze, ilekroć pokaże coś na forach deklasuje innych fotografów, a przede wszystkim, że człowiek tak przepełniony pasją, której podporządkowuje całe swoje życie, człowiek tak wyjątkowy, ciekawy i skromny, przyjął moje zaproszenie do Złodziejewa i raczy uczestników swoimi astrofotografiami, za każdym razem, wprowadzając ich w oniemienie i zachwyt… 

http://plfoto.com/105253/autor.html

Hanna Derecka, ur. 08.08.1977 roku w Brodnicy. Fotografka portretowa i rodzinna. Z wykształcenia mgr ekonomii. Członek federacji fotografów profesjonalnych FEP (Belgia), SWPP (UK) i MPA (UK). Kwalifikowany fotograf portretowy FEP. Związana w województwem dolnośląskim. Mieszka wraz z mężem i czwórką dzieci w Legnicy, gdzie również pracuje i tworzy. Twórczość fotograficzną związaną na początku działalności głównie z fotografią rodzinną rozwinęła w 2017 roku kierunku artystycznej fotografii portretowej.

Autorka wystaw fotograficznych – autorskich, pokonkursowych, zbiorowych – w Polsce i zagranicą (USA, Rumunia, Salzburg, Czechy). Jej fotografie były wielokrotnie nagradzane medalami, wyróżnieniami, rekomendacjami, nagrodami i dyplomami. Wystawiane w galeriach i na targach sztuki.

Strony w social mediach i galerie online

1x.com: https://gallery.1x.com/member/hannadereckaportraits/photos/all

FB: https://www.facebook.com/hannadereckaportraits/

IG: https://www.instagram.com/hanna_derecka_portraits/

Flog.pl: https://simpleportraits.flog.pl/

Wystawy i targi sztuki:

09-10.2019 wystawa grupowa Światła i Cienie – Zamek Linhartovy, CZECHY

09-18.08.2019 wystawa na SIAF 2019 na międzynarodowych Targach Sztuki w Salzburgu z galerią sztuki VAN GOGH ART GALLERY, Austria.

07-08.2019 grupowa wystawa portret z galerią „MORE ART PLEASE” w  BRASOV Museum w Rumunii.

03.2019. wystawa autorska: Dreamers – Portrety Dzieci z ZD Legnica, Polska.

11.2018. wystawa pokonkursowa PORTRET w PRAXIS GALLERY – Minneapolis, USA

03.2018 wystawa autorska : Malowane światłem, Portrety Dzieci z ZD Legnica Poland.

Nagrody i publikacje:

10.2019 MPA International Awards 2019 – 9 x MERITS – PORTRAIT

MPA IX highly commended PORTRAIT

SWPP IX 2 highly commended CHILDREN, MONOCHROME

1340 Art Magazine publication in print magazine

09.2019 IPA 2019 – 3xhonorable mentions FINE ART PORTRAIT, PEOPLE PORTRAIT

              CPC VIII – Winner Portaiture CPC

CPC VIII – 2 honorable mentions PORTRAIT

              SWPP VIII – Gold Award Portrait Creative, Highly Commended Pictorial and Fine art.

              MPA VIII – 1 highly commended PORTRAIT

              FOTOKURIER BEST OF THE BEST PORTRAIT publication in print magazine

08.2019 MPA VII -1 highly commended PORTRAIT

              SWPP VI I- 2 highly commended PORTRAIT CREATIVE, PICTORIAL and FINE ART

              CPC VII – 5 honorable mentions  PORTRAIT

              CPC BW CHILD COMPETITION FIRST HALF – 1 NOMINEE PORTRAIT,1 MERIT PORTRAIT 

Lca.pl – artykuł o osiągnięciach w MONOVISIONS photography awards

Fotopolis.pl – artykuł o osiągnięciach w  MONOVISIONS

07.2019 MONOVISIONS PHOTOGRAPHY AWARDS 2019:

              1 place – PORTRAIT SINGLE Black & white Portrait of the Year 2019

              2 place – CONCEPTUAL SINGLE    

4 honorable mentions: PORTRAIT SINGLE, PORTRAIT SERIES, FINE ART SERIES, PEOPLE SERIES.

             CPC VI – 2 honorable mentions CHILDREN’S PORTRAIT

             MPA VI – 2 place – silver PORTRAIT

             FOTOKURIER – BEST OF THE BEST PORTRAIT – publication in print  photomagazine

06.2019 MPA V  – 1 highly commended PORTRAIT

              CPC V  – 5 honorable mentions  PORTRAIT

35AWARDS – 1 PHOTO CATALOG BEST 1000 PHOTOS SELECTED, TOP 35 PHOTOGRAPHERS   POLAND, TOP 100 PORTRAIT NOMINATION

05.2019 SWPP – 3 place PORTRAITURE PHOTOGRAPHY COMPETITION

  FOTOKURIER – best of the best PORTRAIT Print Magazine

               CPC IV – 2 honorable mention  PORTRAIT

04.2019 NOMINEE FAPA – CONCEPTUAL SINGLE

  FOTOKURIER – BEST OF THE BEST PORTRAIT Print Magazine

    CPC III – 1 honorable mention  PORTRAIT

  SWPP – 1 place gold medal OPEN AVANT GARDE

03.2019  CPC II – 4 honorable mentions  PORTRAT

02.2019 CPC BW COMPETITION SECOND HALF 2018 – 2 NOMINEE

  SWPP – 2 HIGHLY COMMENDED CHILDREN, OPEN AVANT GARDE

  CPC I – 4 honorable mentions  PORTRAIT

01.2019  CPC XII – 2 honorable mentions  PORTRAIT

12.2018  FOTOKURIER – BEST OF THE BEST PORTRAIT Print Magazine

               CPC XI – 3 honorable mentions  PORTRAIT

11.2018  CPC X – 1 honorable mention  PORTRAIT

  PRAXIS GALLERY – WINNER OF PORTRAIT COMPETITION

10.2018  2 place – IPA AWARDS – PEOPLE CHILREN single

      CPC IX – 1 honorable mention PORTRAIT

09.2018  CPC VIII – 1 honorable mention  PORTRAIT

  AFNS VIII WINNER CHILDREN PORTRAIT

Zderzywszy się z prozą życia, nudną pracą, chorobą synka zapragnęła zrobić coś, bo każdy dzień był szary, pozbawiony kolorów. Swój spokój znalazła w robieniu zdjęć. Tworzyła inną, lepszą rzeczywistość, często bardziej kolorową. Po pewnym czasie zaczęło jej doskwierać, że  nie umiała wpływać na obrazy.   Poszła więc do szkoły technicznej, nauczyć się, jak sama przyznaje – obsługi aparatu, ale też poznać ludzi, zainspirować się. To było to! Tam zaczęła szukać, próbować, bawić się światłem. Jak sama wspomina ważne było, że ktoś w nią zwyczajnie uwierzył. Tam nauczono ją, by fotografować dużo i zawsze – nie rozstawała się z aparatem. Od tamtego momentu świat stał się dla niej piękniejszy, nabrał sensu i kilka lat później zaczęła się jej prawdziwa fotoprzygoda, która trwa do dziś.

Fascynuje ją poszukiwanie własnego języka w fotografii. Na fotografiach chcę pokazać swój osobisty charakter.  Szczerze mówi, że nie jest fotografem określonym  – robi fotografie na wielu płaszczyznach i na wiele sposobów. Nie obce są jej sesje fashion, komercyjne, fotografia przedmiotu, reportażowa, ślubna.  Najwięcej satysfakcji daje jej fotografowanie ludzi, przede wszystkim kobiet. Sfotografowani przede nią ludzie zostają już ze ną na zawsze – nie tylko ich  twarze, ale również historie które z sobą niosą.

Od niedawna fascynuje ją malarskie podejście do fotografii, niekiedy bajkowej, a czasem smutnej, a nawet mrocznej. Uwielbia przenosić się do świata pięknych kolorów, sukni, bogatych ozdób, kreowanie rzeczywistości. Zamiana planu zdjęciowego w kadr z bajki,  to również coś, co przynosi jej ogromna satysfakcje.

W postprodukcji stara się podkreślić stwarzany klimat, zachęca ją to do odważniejszych prób edycji oraz retuszu, ale zawsze stara się przy tym skupiać na modelach, odciągając uwagę od otaczającego je tła.  

Z Anią poznałyśmy się na warsztatach w Złodziejewie. Przyjechała tu, bo nie boi się uczyć od innych i mimo chęci czerpania inspiracji od razu zauważyłam, że ma swój niezwykły styl. Praktycznie od początku liczyłam na to, że kiedyś zasili nasz poczet prowadzących. I tak się stało…

Niechaj luksus dotyczy także dzieci na fotografiach. Nic tylko się od niej uczyć! Cieszymy się, że Kasia z Portugalii do ojczyzny wraca raz w roku, specjalnie dla nas.

Jak wspomina jej fascynacja portretem zaczęła się jakieś 9 lat temu. Już wtedy wiedziała, że jeśli będzie kontynuować swoją przygodę z aparatem to głównym tematem jej zdjęć będzie twarz człowieka, a przede wszystkim dziecka,  z  odbitymi w niej emocjami.

Dzięki ogromnej wrażliwości estetycznej, pogłębianej już od dziecka wizytami w muzeach i wpatrywaniem się w dzieła malarskie mistrzów, Gosia wypracowała swój rozpoznawalny styl – u niej jak w malarstwie nie ma miejsca na przypadek – starannie dobiera kolory i scenerię, które pogłębiają ciepły, pełen miłości i Prawdy klimat jej zdjęć. Z czasem jej fotografie zaczęto określać jako  portrety foto-malarskie.  Trafne jest to także  z powodu stylu jej pracy i postprocesu, który jest dopełnieniem jej zdjęć i jak sama uważa, czymś co je wyróżnia.

W zdjęciach Gosi, zwłaszcza tych, na których są dzieci, jest coś poruszającego – podpytywana zdradziła, że na sesji dzieci traktuje poważnie, jak dorosłych, a to daje im możliwość prawdziwego pozowania – zapominają wtedy o zabawie i stają się wspaniałymi aktorami, w efekcie czego zamiast roześmianego berbecia, mamy na zdjęciach Osobę.

Najbardziej lubi zdjęcia plenerowe ponieważ dają jej one swobodę w wyborze tła, a i dzieci czują wtedy najlepiej. Naciska spust migawki dopiero wtedy gdy światło pięknie i łagodnie układa się na twarzy.Jest ideałem wykładowcy ponieważ poza posiadaniem talentu i wiedzy  uwielbia kontakt z ludźmi. Gosia jest także przykładem osoby, która ze swojej pasji uczyniła sposób na życie zawodowe – początkowo hobbistycznie fotografowała dzieci przyjaciół i znajomych, a teraz fotografowanie jest jej pracą, którą uwielbia

Fanpage Gosi

Z każdym kadrem jej zdjęcia nabierały coraz większego rozmachu, stawały się coraz bardziej profesjonalne. Wkrótce Aneta zafascynowana takimi artystkami jak Margarita Kareva, Kateriny Płotnikowa, Aleksandra z Charkowa, Victoria Frances dookreśliła swoją fotografię, nadając jej swój własny styl. Zaczęła sama stylizować, projektować, szyć, tworząc utkany z detali wciągający, zaczarowany świat.

Detale architektoniczne: arkady, filary, empory, portyki, absydy, sklepienia krzyżowe, także freski, płaskorzeźby, ciekawe kręte schody, a także piękne żyrandole, szpalery w parkach, roślinność: wrzosy, lawenda, magnolie, nenufary, azalie, maki… nic nie umknie jej uwadze, patrząc na jej zdjęcia mamy wrażenie, że skanuje wciąż otoczenie w poszukiwaniu interesujących scenerii do jej zdjęć. Jednak to nie wszystko – dopełnieniem scenerii, scenografii są wyszukane stroje. Wszystko tworzy u Anety monumentalną całość. Aneta w rozmowie z Digital Camera mówi, że „bardzo szybko znudziły ją sesje zdjęciowe modelek w codziennych strojach. Zaczęłaposzukiwać swojego stylu. Czegoś, co wyróżniłoby moje zdjęcia na tle innych. Od wielu lat interesuje się modą alternatywną i gdy tylko fundusze jej na to pozwoliły, zaczęła zapełniać szafę oryginalnymi kreacjami do sesji – gorsetami, koszulami z żabotem, balowymi sukniami. Stara się pokazać świat wyidealizowany. Świat bez żadnych skaz i niepotrzebnych elementów w tle. Jest taką perfekcjonistką, że do każdego, większego projektu  przygotowuje się około miesiąc. Czasem sesje są spontaniczne, organizowane dosłownie z dnia na dzień. Z kolei na realizację innych czeka nawet i pół roku. Bardzo dużo zależy od okresu wegetacji roślin, bo to one najczęściej stanowią tło jej fotografii. Jeste wielką fanką kwiatów, sporo czasu spędzam na poszukiwaniu odpowiednich plenerów. Jeżeli dane kwiaty nie występują w Bydgoszczy, gdzie mieszkam na co dzień, to szuka ich w innych regionach Polski. Ostatnio spełniła swoje małe marzenie i wykonałam sesję w Tatrach z kwitnącymi krokusami w tle.”

Obiecujemy, że sesje w Złodziejewie pod okiem Anety Pawskiej będą inspirującym poszukiwaniem cudów przyrody, niezwykłych miejsc w połączeniu z modą alternatywną.