Jak miło… dziękuję a te słowa.

Ze wzruszeniem wspominam czasy starego plfoto, bo o nim na pewno piszesz. Poznałam tam wielu ważnych dla mnie osób, to dzięki pokazaniu tam zdjęć mogłam spotkać ludzi, którzy patrzą i czują podobnie, a dzięki temu uwierzyłam, że warto z innymi dzielić się wrażliwością własną, wzruszeniami. Jeśli się nie pokażesz światu, nikt Cię nie wyciągnie z Twojej własnej norki i pozostanie użalać się na samotność i niezrozumienie, a nikt przecież nie jest aż tak wyjątkowy, by nie mógł znaleźć ludzi podobnych sobie.

Dziękuję raz jeszcze i pozdrawiam wszystkich wrażliwców!