Myślę o tym jak znalazłem się u Złodziejki, Pani na Jasminowym Pałacu, Duszy artystycznej.

Pomysł na warsztaty jest genialny. To miejsce działa na mnie swoją magią. Są ludzie, których traktuję jako autorytety w tym co mnie pasjonuje. Zdobywam od nich ich cząstkę. Kradnę.

Przyjechałem TU licząc na COŚ. Złodziejewo to moja TERAPIA, szczególnie w tym październikowym tygodniu, który budzi wiele wspomnień… Pomysł na mnie na najbliższy czas. Myślę, na lata. To jest tak jakbym trafił do jakiejś
Świątyni Wyznawców Światła. Nowi Iluminaci.

Nikt nie mówi o technice, choć ona przewija się po drodze, ale mówi o swojej FILOZOFII. A ja znajduję się gdzieś pomiędzy. Wezmę COŚ od każdego i przemienię w COŚ mojego. Złodziejka, Artur, KEIT, Fetish, Arcadius, Gregor.
I też Procyon, którego zdjęcia z astrofotografii przenoszą nas gdzieś poza wymiar naszego Świata, bliżej Boga. Bliżej Stworzenia. Miałem w ręku materię sprzed 4,5 miliarda lat, która przyleciała przez PRZYPADEK na Ziemię z KOSMOSU. Dualizm korpuskularno-falowy światła. Ciepło ogniska, które płonęło konsekwentnie każdego dnia, bo żar wielki tlił się w duszach poszukujących. A nasza ekipa DZIEWIĘCIORGA WSPANIAŁYCH pewnie na wieki zapisze się wyjątkowym zgraniem i wykorzystaniem czasu do maksimum, także na… pizzę

I spotykam wspaniałych ludzi, życzliwych dla mnie w tym co robię. Także modelki, osobowości, które wyrażają się na fotografii poprzez mowę ciała, grę teatralną, ale też przedstawienie dotyku Światła. A poza planem bardzo miłe osoby, z którymi można po prostu rozmawiać. Albo tylko szybko zjeść wspólnie obiad i wymienić się uśmiechami.

Chcę TU wracać, bo się TU dobrze czuję!

Powyższe zdjęcia są dla mnie podróżą wgłąb siebie, wgłąb duszy kobiety, są pełne tajemnicy i oniryzmu. Paulina jak w somnambulicznym śnie jest po trosze rzeczywista, po trosze odrealniona; jawna i senna; matowa, ale z wewnętrznym światłem. Te zdjęcia to wiele historii o jednej kobiecie: pełnej zmysłowości i tajemnicy. Być może najodpowiedniejszym podsumowaniem tychże ilustracji będą słowa samej Sary Moon: „Często mówię sobie: chcę zrobić zdjęcie, na którym nic się nie dzieje. Ale żeby mogło się nic nie dziać – jakieś działanie musi to rozpocząć”….

Dziękuję bardzo uczestnikom za kreatywność, otwartość na „nowe”,  za tę przygodę i jej owoce.

Do zobaczenia w Złodziejewie!