Twórcze wczasy: 8 Fotografów w 7 dni

Złodziejewo.. i kilka wspólnych chwil, które na zawsze będą dla mnie magiczne..
Mam tyle myśli i zero pomysłu jak to przelać na papier, a chęci bardzo duże. Mimo wszystko spróbuję…

Piszę referencje głównie dla amatorów, pasjonatów podobnych lub takich samych jak ja

Jestem totalnym amatorem, nie zajmującym się na co dzień fotografią. Kocham robić zdjęcia, więc je robię;)  Kiedyś dawno, dawno temu był ZENIT 12XP. Następnie długo, długo nic. Jakieś kompakciki przechodziły przez moje ręce w międzyczasie. Latem w 2012 kupiłem lustrzankę.  Zależało mi na poszerzeniu wiedzy teoretycznej jak i praktycznej. Moja wiedza niestety była śladowa. Teraz jest ciut lepiej (wierzę w to) .Zarówno prowadzący profesjonalnie zajęcia jak i uczestnicy warsztatów byli bardzo życzliwi i nie żałowali dzielenia się wiedzą zgłębianą przez lata. Jako amator myślę, że odnalazłem się wśród tak zaawansowanej grupy.

Po przewertowaniu internetu padło na Złodziejewo. Jest mnóstwo ofert z warsztatami fotograficznymi lecz oferta Marcelinki okazała się najbardziej interesująca. Wystarczy obejrzeć portfolio i już wiadomo, dlaczego Złodziejewo przyciąga zainteresowanych. Zdjęcia naprawdę się wyróżniają pośród innych.

Wybrałem celująco! Przekrój i różnorodność zajęć z mistrzami fotografii.. Każdego dnia inny prowadzący. Każdego dnia 2 nowe modelki. Każdego dnia inne miejsca plenerowe. Czego można chcieć więcej? Złodziejewo to jedno z najbardziej ciekawych i magicznych miejsc które udało mi się odwiedzić. W mojej ocenie organizacja jest na bardzo, bardzo wysokim poziomie. Profesjonalne podejście organizatorki, oraz to co stworzyła i nadal tworzy powali nie jednego na kolana. Głosy krytyki w stronę Złodziejewa wyduszą z siebie tylko osoby niezdyscyplinowane, marudne, zadufane w sobie  lub „wszystkowiedzący i wszędobylscy”, o konkurencji nie wspominając. W naszej grupie na szczęście takich nie było

Każdy kto miał do czynienia na własnej skórze z organizacją czegokolwiek, wie ile pracy i poświęcenia wymaga stworzenie tak wspaniałego miejsca z tak wspaniałą atmosferą jaka panuje w Złodziejewie. Pokoje gościnne – styl i wygoda 1sza klasa! Śpi się bardzo wygodnie, tylko niestety co dla niektórych zdecydowanie za krótko;) Ognisko do 02.00 a śniadanie o 09.00 Śniadania, obiadokolacje – MEGA!! Przytyłem po 7 dniach, a do drobnych się nie zaliczam Muszę się przyznać, że na warsztaty zabrałem ze sobą troszkę zapasów jedzenia, takiego do szybkiego przygotowania. Śmiałem się ostatniego dnia ponieważ: 1. Nie wyjąłem jedzenia z walizki. 2. Nie miałbym czasu na przygotowanie go. 3. Nie miałem ani potrzeby ani ochoty na dodatkowe jedzenie. 4. Komu było mało obiadu (a przecież nikomu nie brakowało) to mógł się dopchać kiełbaskami na nocnym ognisku Z premedytacją piszę na nocnym – nie wieczornym, bo po południu do nocy! były omawiane zdjęcia..  (sorry za wykrzykniki i uśmieszki ale nie mogę inaczej) .Tempo w Złodziejewie jest zawrotne. Gdybym miał nadać tytuł dla Twórczych wczasów w Złodziejewie nazwałbym to Maratonem fotograficznym dla wytrwałych :)))) Każdy dzień tak samo intensywny: Śniadanie >> zajęcia teoretyczne >> plener z modelkami >> obiadokolacja >> szybkie przygotowanie własnych zdjęć do prezentacji >> merytoryczne omawianie codziennie świeżych fotografii popełnionych przez uczestników (jeju jak mi się podoba to sformułowanie: „popełnić zdjęcie” Marcelinko zapożyczam sobie tę formułę ) Czas na chwile tylko dla siebie można zapożyczyć z czasu przeznaczonego na sen. Innej drogi nie ma, a doba ma przecież 24h.

Każdy bez względu na doświadczenie odnajdzie swoje miejsce na warsztatach. Wskazówki i uwagi podczas kontaktu z modelkami oraz późniejsze omawianie wykonanych fotografii przyniosło każdemu z uczestników wiele korzyści. Masa omówionych zdjęć, wskazanie błędów, omawianie czego unikać, a na co zwrócić uwagę. Bardzo duża dawka wiedzy teoretycznej, jak i praktycznej. Obcowanie z modelkami w bezpośrednim kontakcie. Polecam każdemu bez względu na doświadczenie. Polecenie z naciskiem na amatorów, którzy mogą odnaleźć w sobie drogę do popełniania zdjęć o wiele bardziej świadomie niż do tej pory. Jeszcze jeden drobiazg na zakończenie. Doświadczonych fotografów proszę aby nie ironizowali w tym momencie .Ciekawostką jest to iż część uczestników warsztatów pracowała do tej pory na preselekcji czasu lub przysłony. Od pierwszego dnia każdy miał obowiązek korzystać z ustawień 100% manualnych. Dla mnie jako raczkującego amatora to bardzo dobra lekcja. Używam tylko ustawień manualnych – amen.

Teraz już naprawdę na zakończenie muszę przyznać się do zniesmaczenia zalanego radością.. Mianowicie w jednej tylko kwestii mam pomieszane uczucia – smutek z radością. Dotyczy to zdjęć, które zrobiłem do momentu uczestnictwa w warsztatach. Smutne jest to że prawie żadne mi się nie podoba a z drugiej strony napawa optymizmem ponieważ od teraz już nie robię zdjęć lecz je popełniam i to zdecydowanie bardziej świadomie (nawet telefonem komórkowym;) )
Złodziejewo otworzyło mi drogę na fotograficzną przygodę.. Od teraz mam zamiar popełniać więcej, więcej i więcej świadomych kadrów..
Może kiedyś.. przynajmniej jeden z moich kadrów znajdzie swoje miejsce w portfolio Złodziejewa
Złodziejewo.. wrócę do Ciebie..

Warsztaty Fotografii Ślubnej
Twórcze wczasy: 7 fotografów w 7 dni

Napisano już wiele na temat tego miejsca: magiczne, zaczarowane, wspaniałe… Nie będę odkrywcza w tej kwestii- to wszystko prawda. Można tam spojrzeć na fotografię przez pryzmat innych osób,znaleźć coś nowego,poeksperymentować, może odnaleźć drogę. Wspaniałe doświadczenie dla każdego, niezależnie od stopnia fotograficznego zaawansowania. W Złodziejewie znajdzie coś dla siebie i początkujący i stary wyjadacz. W takie miejsca chce się wracać.  Ja byłam dwa razy. Był to bardzo intensywnie i twórczo spędzony czas, a także wypoczynek od codzienności. Cudowny zakątek, wspaniali ludzie, piękne modelki i niekończące się możliwości tworzenia. Wielki ukłon w stronę Marceliny, która to miejsce stworzyła. Dziękuję!

Iza jest wyjątkową osobą i znakomitym fotografem, potrafi zainspirować i „zmusić” do stworzenia historii jak nikt inny. Jednak w imieniu swoim i reszty Prowadzących warsztaty w Złodziejewie muszę, no po prostu muszę, wspomnieć, że Iza „spija śmietankę” z roboty całej naszej kadry. Mianowicie Iza z reguły pojawia się w Złodziejewie podczas ostatniego dnia twórczych wczasów, kiedy to nasi Warsztatowicze przebrnęli już przez zajęcia ugruntowujące im podstawy kadrowania, kompozycji, zawierania treści w obrazach; kiedy zdążyliśmy już zrobić w ich głowach zamęt, wprowadzając zajęcia z którymś z naszych Awangardzistów; kiedy mieli już solidną rozgrzewkę z wieloma modelkami o różnych typach osobowości – jednym zdaniem mówiąc: uczestnicy ze wszech stron zdobyli przygotowanie, by opowiedzieć-pokazać innym, co im w duszy gra…

Sesja pod okiem Izy jest zawsze dla nich, no i dla nas ukoronowaniem  pobytu pasjonatów fotografii w Złodziejewie. Uwielbiam przysiąść obok Izy ostatniego dnia podczas omawiania zdjęć i pamiętając zdjęcia Uczestników sprzed przyjazdu do Złodziejewa, czy nawet z pierwszego dnia ich pobytu u nas, upajać się NASZYM (i WASZYM) WSPÓLNYM SUKCESEM, delektować się Waszymi zdjęciami…

Muzą, która z pasją i talentem aktorki wciela się w rozmaite role jest przede wszystkim Inez Lajblich. Rolę filmowych scenerii odgrywają niezwykle klimatyczne przypałacowe i parkowe plenery oraz unikatowe złodziejewskie sprzęty. Jednym słowem: wszystko dopięte na ostatni guzik.

Niektórzy z Was zapewne pamiętają, że kiedyś: dawno, dawno temu publikowałam już wpis hołdujący tym, dla których fotografia to nie tylko puste obrazki. Jeśli nie, to odsyłam Was do artykuliku zilustrowanego zdjęciami Absolwentów: Pomiędzy słowami a ich brakiem.

Wracając do samej Izy  – jest ona, co za każdym razem podkreślam, najbardziej wszechstronnym Fotografem, jakiego znam. Odnajduje się świetnie zarówno w reportażach, krajobrazach, jak i fotografii portretowej. Być może dlatego praca u jej boku jest tak kreatywna i inspirująca. Na naszej stronie poświęciłam jej już nieco uwagi, bo były ku temu ważne powody: Iza jest zdobywczynią wielu prestiżowych nagród, o jednym z wyróżnień możecie poczytać tutaj.

Spotkania z Izą zawsze są świętem w Złodziejewie. I to właśnie tu – w ojczyźnie tych spotkań – zawsze macie pewność wzięcia udziału w prekursorskich programach. współpracy z oryginalnymi, wyjątkowymi modelkami. To tu w reżyserowanych przez Was opowieściach zagrają wyjątkowe modelki, magiczna sceneria i klimat – tego nikomu nie uda się powtórzyć.

Zapraszamy do Złodziejewa! Na dzień dzisiejszy miejsca jeszcze są.

Specjalnie dla Was fotokolekcja Izy Urbaniak.

Już dość dawno temu (choć to pojęcie względne) Marcelina poprosiła mnie o przedstawienie swojej „prywatnej kolekcji” zdjęć (i ich autorów), które były, czy są dla mnie inspiracją. Ale ponieważ należę do osób, dla których pisanie (na każdy temat) nie przychodzi łatwo, odkładałam to robiąc po drodze wszystkie inne rzeczy… Ale bynajmniej nie ze względu na to, iż zastanawiałam się, jakie zdjęcia czy fotografów  Wam pokazać. Ponieważ ja od dawna mam swoją ścisłą czołówkę „prywatnych” wspaniałych twórców, których dzieła przyprawiają mnie o szybsze bicie serca.

Do takich Fotografów  z całą pewnością należy Sally Mann. I tutaj nie powinnam ograniczać się do jednego czy dwóch zdjęć, ale trzeba by zaprezentować całe jej albumy „Immediate family” oraz „At Twelve”  będące zbiorami zdjęć trójki jej dzieci (ale nie tylko). Dla niektórych są to zbiory kontrowersyjnych zdjęć, dla mnie jednak są wspaniałe! To właśnie dzięki nim i ich autorce, zmieniłam sposób patrzenia na świat, a przede wszystkim pokazywania moich własnych dzieci.

Pierwsze zdjęcie to portret córki, który tak naprawdę zapoczątkował  serię „kontrowersyjnych ”fotografii. Patrząc na nie nie wiemy, co się stało i dlaczego, ale tak pobudza ono naszą wyobraźnie, że zastanawiamy się nad tym i snujemy hipotezy. No i na pewno jest to fotografia głęboko zapadająca w pamięć.

To właśnie w jej zdjęciach sprawia że mam ciarki na całym ciele.

Na innych jej fotografiach, dzieci są nagie, czy z „cukierkowym” papierosem, przybierające dorosłe pozy… Te zdjęcia od zawsze budziły silne emocje. Dla wielu są wulgarne, a dla mnie zachwycające.

Sarah Moon to mój kolejny niedościgniony ideał twórczy. Zdjęcia Sarah zrobione dla kalendarza Pirelli w 1972 roku były inspiracją mojej pracy dyplomowej.

W jej obrazach widzimy subtelność, dostrzegamy przepiękną plastykę, kolory i malarskość. Owa malarskość zachwyca mnie niezmiennie za każdym razem, gdy oglądam jej prace.

Srah Moon to mistrzyni kompozycji, niedościgniony wzór tworzenia mistycznego, ulotnego klimatu –  zmysłowości i erotyki pomimo (co najciekawsze) braku nagości.

David Hamilton jest autorem przepięknych zdjęć, z tą, no wiecie,  niepowtarzalną mgiełką. Ale jest także kolejną (obok Sarah) kontrowersyjną postacią w fotografii.

Hamilton znany jest także jako reżyser filmów dla dorosłych. Stąd może również kierunek jego zdjęć –  erotyczny, zmysłowy, a to co czyni je kontrowersyjnymi to ściśle powiązanie z młodymi dziewczętami. Nie mi jednak oceniać jego zapędy w tym kierunku. Ja tylko podziwiam piękno które potrafił uchwycić.

Pomimo kontrowersji związanych z modelkami klimat zdjęć Hamiltona jest sielski i beztroski, podobnie zresztą jak zdjęć Sarah Moon i Sally Mann, więc żeby nie było tak słodko na koniec chciałabym  Wam przedstawić ostatnią wśród moich faworytów –   Elen Von Unwerth. Ellen podobnie jak Sarah zanim stała się fotografem, była modelką. Jej wizje są „ mocno wyuzdane”. Tutaj już nie ma mowy o subtelności, wszystko jest albo czarne, albo białe… ale z reguły czarne .  Mocno seksualne, przepełnione emocjami zdjęcia, na pewno na każdym oglądającym robią wrażenie, nie pozostawiają go obojętnym. Sex, erotyczne zabawki, nagość, twarze uchwycone w ekstazie…to to co na jej zdjęciach dominuje.

I znów to podkreślam – i o to właśnie w sztuce chodzi.

Z pozdrowieniami i życzeniami owocnych Waszych własnych poszukiwań

Izabela Urbaniak

Fotografować zaczęła jeszcze w liceum.  Na studia wyjechała do Londynu. Ukończyła tam z wyróżnieniem studia fotograficzne, a aktualnie studiuje na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku dziennikarskim ze specjalizacją fotograficzną.

Jej prace były pokazywane m.in.:

• we włoskim i brytyjskim Vogue’u,
• KMAGu, T
• Take-Me,
• Foto,
• Papercut,
• Umno,
• Zwierciadło.

Prezentowane były na  wystawach w Londynie, Nowym Jorku czy Berlinie.

Antonina Dolani została dwukrotnie wyróżniona w prestiżowym konkursie Assosiation of Photographers. Współpracowała z telewizją Fashion One wyjeżdżając na Filipiny, aby nakręcić filmy o tym jak pracuje.

Zajmuje się głownie fotografią modową oraz beauty, ale lubi również pracować z ‘żywymi’ ludźmi nad ich portretami oraz zdjęciami lifestylowymi. Kocha fotografować kobiety, wydobywać z nich naturalne piękno. Lubi pracować nad wymagającymi projektami, które zmuszają całą ekipę do bardzo twórczej pracy, na wysokich obrotach. Dodatkowo, razem z Dorotą Zielonką, zajmuje się prowadzeniem nowego magazynu modowego Confashion Magazine. Kocha las i zawsze marzyłam o tym, aby mieszkać na Mazurach, ale Złodziejewo jest dla niej znakomitą rekompensatą

Fragment wywiadu z Antoniną:

co daje Ci fotografia?

Fotografia daje mi satysfakcję. Gdy robię zdjęcia czuję się szczęśliwa. Jest to pewnego rodzaju uzależnienie i przekleństwo, bo wiem, że nigdy nie będę szczęśliwa jeśli przestanę fotografować. A ja lubię mieć zawsze plan B. Od jakiegoś czasu nie mam takiego w swoim życiu i czuję się lekko tym przerażona
Fotografia umożliwia mi poznanie OGROMNEJ ilości przewspaniałych ludzi! Na sesji zawsze jest nas wszystkich pełno, uwielbiam ten stan kiedy wszyscy pracujemy nad wymarzonym efektem, potem tę radość, gdy już kończy się sesje- wtedy czujesz, że żyjesz.

jakie masz plany z tym związane, marzenia?

Marzenia- robić to co kocham, nie musieć się martwić o zdrowie ani pieniądze. Oczywiście marzeń mam tysiące, ale to są akurat te związane najbliżej z fotografią. Moje plany… żyję aktualnie z dnia na dzień, wyznaje zasadę, że trzeba się skupić na teraźniejszości aby jej nie stracić.

co jest twoim celem…?

Moim głównym celem jest bycie szczęśliwą. I fotografować do ostatnich swoich dni.

fragment wywiadu pochodzi z: http://www.czytajniepytaj.pl/

Strony Antoniny:

http://adolani.com

Fanpage

Nas najbardziej interesuje jej kreowanie rzeczywistości, podejście do świata wewnętrznego i zewnętrznego ludzi i jego artystyczne transformacje. Iza patrzy na kobietę w wyjątkowo zmysłowy, ale i bardzo subtelny sposób. Erotyzm na jej fotografiach jest bardzo sensualny, a zatem owa fotografia jest piękną przeciwwagą atakujących nas zewsząd pustych obrazków.

Jeśli do tego wszystkiego dodamy informacje o wykształceniu i doświadczeniu Izy nie będziemy mieli wątpliwości, że jest kolejnym klejnotem wśród wykładowców  złodziejewskich…

Iza jest  magistrem psychologii zarządzania. Ukończyła również Warszawską Szkołę Filmową, z wyróżnieniem. Obecnie jest v-ce prezesem ZPAF’u  (Związku Polskich Artystów Fotografików) okręgu  łódzkiego. Uczestniczką licznych wystaw zbiorowych i indywidualnych w Polsce.

Najważniejsze osiągnięcia to:

• Stypendium w Warszawskie Szkole Filmowej
• Grand Prix National Geographic Traveler  2008
• Photo of the Year w “Photo Art Magazine” 2008
• Wyróżnienie w Sony World Photography Awards 2011
• Wyróżnienie BZ WBK Press Foto 2011
• Publikacja w Vogue Italy grudzień 2011
• I nagrada w konkursie Ministerstwa Spraw Zagranicznych “Lens of Development”  w kategorii fotoreportaż 11.2011
• Grand Prix 5-cio boju fotograficznego Fotopolis.pl
• II nagroda BZWBK 2012 w kategorii społeczeństwo

• Zwycięzca Photo Awards 2012 w kategorii Reportaż.

Strony Izy Urbaniak:

• http://www.facebook.com/pages/Izabela-Urbaniak-Photography/152980858098872
• www.izabelaurbaniak.blogspot.com
• www.izabelaurbaniak.pl