Fotografie Leszka są rozpoznawalne nawet przez niedowidzących z kilometra, ponieważ możemy je rozpatrywać bez emocji, nawet bez odniesień figuralnych – i tak są piękne poprzez kompozycję, grę kolorów. Warsztaty połączone z intensywnym plenerem, czyli teorią w praktyce, będą niezwykłą okazją do podpatrywania w akcji Szamana światła, do czerpania wiedzy od niego i popatrzenia na świat jego oczami.

Piątek

ok. 18-19 Przyjazd i zakwaterowanie uczestników.

20:00 Spotkanie organizacyjne z Leszkiem. Swobodna rozmowa o fotografii, o Waszych doświadczeniach i oczekiwaniach, czyli integracja przy blasku ogniska lub (w przypadku deszczu) świec 

Sobota

9:00 Śniadanie

10:00 Szczypta teorii:

• Chwila dla analoga – dlaczego on?
• Dobór materiałów światłoczułych,
• Bez światła nie ma nic, zatem, czy jest ono zawsze?, jak i gdzie je znaleźć, jak wykorzystać, jak wyczarować, czy modyfikować?,
• Aranżacja przestrzeni i wyszukiwanie plenerów marzeń,
• Malowanie kolorami – przypadek, czy kreowanie?
• Plan i tło oraz harmonia między nimi,
• Panowanie nad kadrem i jego kompozycja,
• Szukanie inspiracji w fotografii,
• W sukni wieczorowej, nago, czy w dresie, czyli o stylizacji do zdjęcia.

• Prezentacja zdjęć Leszka, opowieści, anegdoty, doświadczenie, omówienie rozłożenia światła w kadrze.

12:00

17:00 Obiadokolacja

Indywidualna selekcja zdjęć oraz ich szczegółowe omówienie podczas spotkania wieczornego.

Niedziela

9:00 Śniadanie

10:00 Podsumowanie poprzedniego dnia. Wyjaśniane jeszcze niewyjaśnionego. Elementy postprodukcji w fotografii Leszka, Tajemnica jego ciemni, skanowania i wydruków.

11:00 Maksimum praktyki

17:00 Obiadokolacja

Podsumowanie warsztatów oraz pożegnanie.

W całkowity koszt warsztatów wliczone są posiłki oraz zakwaterowanie w stylowych, dwuosobowych pokojach w agroturytsyce przy Pałacu Jasminum.
Każdego dnia, o ile pogoda nam pozwoli, rozpalimy ognisko i poczęstujemy Was kiełbaskami. Dzień zakończony w taki sposób ma niezwykły urok…

Uczestnicy powinni mieć ze sobą aparaty (najlepiej cyfrowe – choć dodatkowo analogi mile widziane – by móc na bieżąco nam swoje twory pokazywać i byśmy mogli je omawiać).

Warunkiem uczestniczenia w warsztatach jest pełnoletność i znajomość swojego sprzętu fotograficznego

Zajęcia prowadzimy w małych grupach, co jest arcyważne – przyjmiemy tylko 8 – 9 osób.

To jedyne tak intensywne, w tak małej grupie i w takim składzie warsztaty w Polsce!

Zapraszamy!

Dowiedz się więcej

warsztaty: Weekendy z mistrzami: Plener zwyczajnie niezwykły z Leszkiem Kowalskim

To dopiero początki mojej przygody z fotografią. Gdy trafiłam na stronę warsztatów w Zlodziejewie wyjść już nie chciałam. Zakochałam się w tych fotografiach. Zakochałam się w tym miejscu, jeszcze tam nie będąc. Az nastało to piękne popołudnie i wyruszyłam na moja wielką przygodę. Z drżącym sercem, z niepewnością – czy ja się nadaję?, czy dam radę?

Zastałam cudny, urokliwy pałacyk; czarujący park i malutką dziewczynkę – Złodziejkę, o wielkim sercu i wyrozumiałości. I mistrza Leszka, który potrafił znaleźć światło w zaciemnionym parku, w uliczkach miejskich podczas deszczu, który aż piszczal, gdy widział, jak się pięknie układają nam kadry. Który rzeczowo analizował nasze zdjęcia, dając cenne wskazówki, jednocześnie nie zawstydzając, gdy coś „nie wyszło”. Człowiek o wielkiej wrażliwości. I oczywiście grupę wariatów – pasjonatów, którzy całymi godzinami opowiadają o fotografii, o obiektywach, przysłonach – nawet leżąc już w łóżku;-). Profesjonalne modelki o cudnej urodzie, które słowem nie pisnęły, stojąc w letnich sukienkach przy 6 stopniach Celcjusza i silnym wietrze.

Po tym weekendzie wiem, ze ja nadal kocham fotografie. I wiem ile jeszcze przede mną. I wiem, ze chciałabym się tego uczyć tylko u Złodziejki!

To było mistyczne przeżycie za co z całego serca dziękuje!

Kobieta, która jest głównym tematem jego zdjęć, jest na nich prawdziwa, codzienna, zmysłowa – uwodzi naturalnością.

Leszek niczym wytrawny malarz otula ją miękkim światłem, no i te jego kolory… Kolory, o których można by napisać cały esej. Perfekcyjnie zestawione, soczyste – zdjęcia dzięki mistrzowskiemu operowaniu nimi wyglądają jak cukierki – bynajmniej nie przesłodzone. Zatrzymane w kadrze gesty, spojrzenia, przestrzeń poszerzona lustrami, rozmaite kompozycje kadrów – zawsze nieprzypadkowe – wiodące wzrok zza czegoś, wzdłuż czegoś, w głąb kadru czynią z Leszka Kowalskiego fotografa, którego styl rozpoznawalny jest z daleka. To perfekcjonista, który inscenizuje i pokazuje prawdę o kobiecie – i to za każdym razem inną prawdę – wszak kobieta w swojej złożoności nie jest jednolita i… nie powinna być sztuczna. Leszek ma sokole oko, zmysł, smak i pozwalając kobietom być sobą otwiera przed nami nowe rejony, w które chce się wkraczać, poznawać, delektować się nimi i patrzeć zza obiektywu podobnie jak on.

Artur Wijata przed wernisażem „Kolory kobiet” napisał: „Kobieta jest kresem i królową wszelkiego stworzenia; jest jego ozdobą, doskonałością i sławą. Fotografia barwna to fotografia kolorowa. Clark Maxwell pierwszy odkrył w 1855 roku zasady fotografii barwnej (tylko teoretycznie) i również jako pierwszy uzyskał efekty w tej dziedzinie. W odróżnieniu od fotografii czarno-białej, jej celem jest nie tylko uchwycenie światłocienia, lecz także ukazanie pełni barw przedmiotów, osób portretowanych ich strojów. W fotografiach Leszka Kowalskiego z cyklu ,,Kolory Kobiety” odnajdujemy ferie barw kobiety i jej stylu bycia. Dopracowanie każdego szczegółu tworzy w jego zdjęciach harmonijnie wręcz idealnie uchwycony kolorystyczny moment , który tak często umyka ludzkiemu oku.”

http://www.seenphoto.net