Historia Shumilovej przypomina mi historie wielu kobiet, które nie wyobrażają sobie powrotu do pracy, zwłaszcza w korporacji, po narodzinach swoich pociech – ona była dobrym architektem, ale po narodzinach dzieci musiała zrezygnować z pracy i fotografia stała się jej sposobem na spełnienie, a także sposobem na życie, Myślę, że spotkanie z nią, zwłaszcza dla nas – mam – może być niezwykle inspirujące i pokrzepiające.

Na jej zdjęciach z reguły widzimy dwójkę jej synów podczas zabaw i najczęściej z gospodarskimi zwierzętami. Maluchy w towarzystwie wielkiego owczarka środkowoazjatyckiego, kotów, królików, gęsi… wyglądają jak postaci z baśni, a sielski charakter zdjęć, daleko piękniejszy od rzeczywistości, podkreśla subtelne, rozproszone światło i przepiękne kolory, które Elena sprawnie dobiera i stwarza dzięki nim wizualną i emocjonalną głębię na zdjęciach. Patrząc na te zdjęcia czujemy, że w ujęciach tych nie ma żadnego fałszu i wymuszeń, możemy się domyślać, że Elena zwyczajnie aranżuje sytuacje do zdjęć, zachęca do zabawy, i jako czuła mama oraz baczny obserwator wykorzystuje momenty szczęśliwego dzieciństwa swoich synów i dzieli się z nami tym wzruszającym szczęściem.

Jej fotografia jest bardzo intuicyjna, przy wyborze ujęć i ostatecznego wyglądy zdjęć decydujący udział ma pragnienie Eleny, by wyrazić to, co czuje. Myślę, że każdy z Was widzi, a przede wszystkim czuje, że przez te zdjęcia przemawia Miłość…

Zapraszamy do Złodziejewa na spotkanie z tą światowej sławy fotografką, na drugie w hitorii warsztaty fotograficzne w Europie, a pierwsze w Polsce.

Elena on facebook

Magdalena jest absolwentką Filologii Ukraińskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Swoje zainteresowania artystyczne realizuje w obszarze fotografii przyrodniczej oraz makrofotografii, tworząc oryginalne obrazy świata przyrody. Wypracowała sobie w tej dziedzinie własny, poetycki styl, który określa mianem „malarstwo bokehowe”.
„Po pierwszym zachłyśnięciu się dużymi powiększeniami mój sposób patrzenia i pokazywania tego co mi w duszy gra zaczął ewoluować. Od klasycznych fotografii makro do bardziej malarskich, wręcz impresjonistycznych obrazów, gdzie ważniejsza staje się gra kolorów i świateł, niż encyklopedyczny, zgodny z rzeczywistością zapis otaczającego nas świata.”

Ukazuje przyrodę w odrealniony, baśniowy sposób, dzięki czemu fotografie mają niezwykły, oniryczny charakter..
W krótkim czasie stała się postacią opiniotwórczą, kształtującą nowe trendy w fotografii makro.

Prezentowała swoje prace na wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i zagranicą (Wielka Brytania, Australia, Moskwa, Niemcy, Francja)
Jest laureatką wielu wyróżnień i nagród w konkursach fotograficznych w Polsce i zagranicą, w tym w konkursach pod patronatem międzynarodowych organizacji fotograficznych FIAP i PSA.

Jako pierwsza w Polsce wygrywając międzynarodowy konkurs w Anglii otrzymała tytuł International Garden Photographer of the Year 2012 .
Ma na swoim koncie publikacje w magazynach fotograficznych w Polsce i na świecie ( DFV, Foto-Kurier, Foto,Digital Camera, Amateur Photographer, DIGITAL PHOTOGRAPHY, PRACTICAL PHOTOSHOP, N-Photo, Natures Best Photographer, LeNs oraz innych magazynach i albumach, np. International Garden Photographer, Better Plant and Garden Photography a nawet VOGUE Italy oraz DUZHE Magazine w Chinach czy El Mercurio i Paula w Chile.

Więcej informacji na stronie autorskiej www.magdawasiczek.pl

Warsztaty: Arkadia dzieciństwa z Elena Shumilova

Dzień dobry Marcelino,

Warsztaty: Arkadnia dzieciństwa z Elena Shumilova

Uwagato miejsce skradnie każdemu serce

Warsztaty Arkadia dzieciństwa  z Elena Shumilova

DZIĘKUJE to za mało !  Jestem po wrażeniem do dziś. Miejsce i klimat coś niesamowitego. A obiadki ? Niebo w gębie proszę podziękować paniom z kuchni a ta kartoflanka mistrzostwo   Co do warsztatow to chyba były moje najlepiej zainwestowane pieniazki do tej pory  Ogrom wiedzy badrzo podobala mi się prezentacja w pierwszym dniu i mowa o świetle !  Do tego postprodukcja na którą tak długo czekałam  powiem tak jestem zaskoczona profesjonalizmem i na pewno wroce do Zlodziejewa  Piękne miejsce i twórcze warsztaty bede polecać każdemu  Pozdrawiam i do zobaczenia !:)

Warsztaty: Arkadia dzieciństwa z Elena Shumilova

Warsztaty z Eleną – powiem Ci, że szkoleniowo – mistrzostwo. A ja wiem co mówię bo sama szkolę, więc w stosunku do innych szkolących jestem znacznie bardziej wymagająca.

To były merytorycznie (przynajmniej z mojego punktu widzenia), najbardziej wartościowe warsztaty. Wczorajszy dzień z całą masą wiedzy o przygotowaniu do sesji, podanej „schludnie”, dokładnie, w sposób niezwykle usystematyzowany. Potem sesja, rewelacyjnie przygotowane sceny (pomijam lawendę, bo to był cudny bonus, za który należy Ci się szampan), stylizacje, no i modele. Zróżnicowani, świetnie pozujący, nawet te płaczliwe bliźniaki. Opanowanie takiej grupy, nie wiem czy to ludzie, czy prowadzący, ale było naprawdę na super poziomie. Gosia, genialnie tłumacząca. A jak jeszcze będą filmiki i prezentacja, to w ogóle będę fruwać. Jestem zachwycona. Nigdy Ci tego nie piszę, ale dziś po prostu muszę. Buziaki Marcelinko i dziękuję

Chorzów, elektryk w kopalni

Warsztaty: Arkadia dzieciństwa z Elena Shumilova

Dziękuję za wszystko! Dzięki tym warsztatom zaczynam kroczyć drogą, o której wcześniej nie miałem pojęcia! Jeszcze raz dziękuję i pozdrawiam!!

Dziękuję Marcelina! Robisz w Polsce naprawdę porządna robotę z edukacji fotograficznej!!!

Warsztaty: fotografia ślubna

To były moje pierwsze warsztaty i już wiem, że nie ostatnie. Warsztaty
w Złodziejewie to był najlepszy możliwy wybór, a intensywny weekend
pod okiem Karola Kalinowskiego spełnił w 100% moje oczekiwania. To, co
ten weekend mi dal, to coś więcej niż wiedza i praktyka. To ogrom
motywacji i wiary w siebie, w to, że mogę się rozwijać i mam szanse na
realizacje swoich marzeń. Nie tylko w ten weekend mogłam liczyć na
pomoc, ale przede wszystkim po warsztatach otrzymałam feedback, dzięki
czemu wiem co robię źle, co dobrze, co poprawić, nad czym popracować.
Nie spodziewałam się tylu pozytywnych aspektów i takiej wspanialej
opieki ze strony organizatorki, która angażuje się całym sercem w to,
co robi. Dziękuje Wam: Marcelina i Karol za ten czas, który nam
poświeciliście. Do zobaczenia!

pozdrawiam
Basia

Seweryn Miller

Bardzo dziękuję za WSZYSTKO, to miejsce jest magiczne.
W następnym roku z wielką przyjemnością zawitam.
Ja już tęsknie za Wami

Marcelino, Bardzo dziękuję. Było cudnie. Jestem bardzo zadowolony i pozytywnie nastawiony. Stworzyłaś miejsce do którego trzeba wracać. Oaza duszy. Jeszcze raz dziękuje i pozdrawiam.

Sylwia Glazer

Bardzo dziękuje Marcelinko za tak magiczny czas jesteś świetna (nie napisałam wielka ;). Margerita bardzo dziękuje za inspiracje i wiedzę i wszystkie porady. Uwielbiam przebywać z tak miłymi i twórczymi ludźmi, pełnymi pasji. Dziękuje Wszystkim jesteście niesamowici. Modelki były olśniewające. Pozdrawiam

Sylwia Ragan

Było cudownie,  Kareva Margarita thank you for all yo  showed and teach us, Alexandra for beautiful posing i Marcelina za cudowną gościnę, organizację i plenery <3

Oto one, słowe nadające sens temu, co robimy:

To było moje trzecie – słownie – 3 podejście do tematu warsztatów. Kiedy spytają mnie.. Czemu tak? Bo… nie chcę zadeptać swojej ścieżki śladami innych, stygmatyzować cudzym stylem, małpować, naśladować, mechanicznie odtwarzać kadrów i postprodukcji. Przy trzeciej próbie miałem pewność – nie iluzję – tylko zbudowane na mocnym fundamencie przekonanie, że jestem średnio wypalonym, glinianym garnuszkiem, któremu nie zaszkodzi zasmakować żaru innego pieca… W dniu wyjazdu z Kłodzka, chciałem być o trzy dni starszy i mieć wszystko za sobą… Niemoc, niewiara i powątpiewania.. Po co to? Na co to? A komu to potrzebne? To samo uczucie miałem, kiedy Rodzice upychali mnie do autobusu wiozącego na kolonię zakładową dzieci pracowników… Paradoksalnie pierwszy raz jadąc, miałem 7 lat, a lokalizacja turnusu to Nakło nad Notecią… Mama powiedziała, że będę daleko, ale księżyc będzie nam świecił ten sam… Co wieczór wychodziłem, przed ośrodek, patrząc w niebo i wiedziałem, że gdzieś tam daleko, w tej samej chwili oboje patrzymy na Lunę… jesteśmy razem, a nasze spojrzenia spotykają się w kosmicznej przestrzeni… Co rano dostawałem LIST!! Nie SMS… Pachnący papier, odręczne pismo, ładny znaczek, koperta… pełen ANALOG…! Kiedy byłem na miejscu czułem się jak kolonista – znowu trzeba wstawać, jeść, spać na sygnał. Zaliczać punkty programowe wycieczki, kupować pamiątki, zbierać doświadczenia… Kiedy odpoczywać, skoro przede mną kolejne zadanie? Na wstępie grupa OBCYCH – pierwsze spojrzenie, przywitanie… Lipa… :/ Potem zjawia się autochton – Gospodyni, czy może Czarodziejka? Czuję ciepło, jak z kaflowego pieca (inne takie – było 29C :P!) Kilka zdań, interakcja, ciekawość, zjawia się Dziecko – pierwsza wpadka – mylę imię… Jako rodzic wiem, co można wtedy poczuć, sam tego nienawidzę… Salinka nie Celina, Zdzisiek itd. Potem wpadamy w wir zajęć – i tutaj jest konkret, strzał, błysk, grom z jasnego nieba! Łagodnie wyglądający „guwerner” Karol Kalinowski kolejno wrzuca nas do magla…! Pstryk… Mija trzecia doba – słownie 3… Koniec zajęć. Znamy się, polubiliśmy się, jeszcze na siebie patrzymy, na miejsce, na ludzi którzy jeszcze są, a już za nimi tęsknimy…. I nie tylko za ludźmi, ale i za aurą, miejscem, ciepłem, bliskością i zaopiekowaniem.. Wywlekam sakwojaż, pakuję juki swojej błękitnej strzały… Znowu refleksja… Wracając z kolonii robiłem obchód po miejscach, które wydawały mi się obce.. Przeszedłem przez ogród, wszedłem do pokoju, podszedłem do drzewa z pleneru i znowu ta sama myśl – koniec…dałem radę…wracam… Nie muszę patrzeć w księżyc, spojrzę Mamie w oczy! Radość i zarazem automatyczna tęsknota, za miejscem i za spędzonym tam czasem, za ludźmi… Po 4 godzinach byłem w domu, w Kłodzku. Auto odstawiłem do garażu, wyszedłem przed niego… Spojrzałem w niebo… Zerkam na księżyc… Wiem, że gdzieś tam… tym razem z góry, z pełnej perspektywy patrzy Mama… Tato… I wiem, że się cieszą że dałem radę… Choć nigdy IM tego nie powiem… Cieszę się, że tam byłem, bo Marcelina Oczkowska i Złodziejewo jak sama nazwa wskazuje, skradły moje serce…Wracałem z uśmiechem na buzi, imaginując sobie jak pokazuję Rodzicom łupy, pamiątki, opowiadam o zielonej nocy, śmiesznych sytuacjach, ciekawych miejscach… Wszystko to IM opowiedziałem, patrząc na księżyc… Ten sam, co kiedyś… Dziękuję.

Warsztaty… Hmmmm…. Tego typu spotkania obiegowo były komentowane pozytywnie inaczej – „pan” ustawi modelkę, „pan” ustawi aparat – wystarczy podejść i nadusić spust migawki  Nic bardziej mylnego – warsztaty nie są protezą nieporadności fotografa, zaklęciem odczarowującym braki kursanta! Otóż największą wartością dodaną spotkania było przyglądanie się pracy Mistrza, absorbowanie jego uwag, słuchanie i mapowanie wskazówek na własne poczynania! Może nieraz brakowało miejsca na wymarzony kadr, albowiem Ajatollah Fotografii Ślubnej Karol Kalinowski jest słusznej kubatury!!! Albo może więcej przeszkadzała – oczywiście w cudzym słowie – w realizacji zadania, dekoncentrując w sposób prosty i nieskomplikowany samym byciem, urokiem i wdziękiem współobecność nieprzeciętnej urody i magnetycznej osobowości Gospodyni –  Marcelina Oczkowska Oklasky!!! No ale, ale, ale…! Świadomie fotografujący warsztatowicz potrafi znaleźć lukę pośród tej całej galopady i zarejestrować odpowiednie kadry, ujęcia!

ROBERT WĘGRZYNOWSKI, DZIĘKUJEMY!!!!

POLECAMY profil Roberta

Warsztaty: Dogoń swoje marzenia z Damienem Drewniakiem

Moje pierwsze warsztaty! Wyczekane, wymarzone, zapłacone wyłącznie za pieniądze z moich fotograficznych zleceń. Złodziejewo, miejsce magiczne, utalentowany Damian Drewniak, piękna Kamila. Nie mogło być lepiej.

Nie wiedziałam do końca czego się spodziewać. Nigdy nie byłam na warsztatach fotograficznych. Do tej pory uczyłam się jedynie z tutoriali na yt, kursów online albo podpytywałam bardziej doświadczonych fotografów (szczególnie niezastąpioną cierpliwą Martą Moosiątko Streng.) Marzyło mi się, żeby zobaczyć jak wygląda praca mistrza przy sesji od początku do końca. Przez przygotowania, po pracę z modelką, z aparatem, a na koniec postprodukcję.

Przygodę zaczęłam od samotnej jazdy autem do Złodziejewa. Pożyczyłam auto od rodziców i ruszyłam w stronę Bydgoszczy. Już sama jazda sprawiła mi wielką przyjemność. Nigdy nie ruszałam sama w dalsze trasy po Polsce, więc trochę się obawiałam , ale zupełnie nie było czego. Zatrzymałam się w Bydgoszczy na przerwę i zabrałam z dworca PKP Agnieszkę, która również wybierała się na warsztaty i również przyleciała na nie specjalnie ze Szwecji. Cudnie!

Na miejscu przywitała nas Marcelina, która organizuje warsztaty oraz Damian Drewniak wraz z rodziną. Niesamowicie ciepły człowiek. Jego uśmiech i pozytywna energia od razu się udzielają. Uwielbiam takie osoby jak Damian, utalentowane, ale skromne, nie zadzierające nosa i szanujące innych ludzi. Od samego początku czułam dobre emocje w Złodziejwie. Na pewno miały w tym udział dziewczyny, z którymi miałam przyjemność razem się uczyć. Każda inna, z różnymi oczekiwaniami wobec warsztatów. Oglądałyśmy swoje prace, zachwycałyśmy się kadrami. Były słowa krytyki, ale wszystko w dobrej wierze, żeby robić co raz lepsze zdjęcia.

To była wielka przyjemność obserwować jak pracuje Damian, jak przygotowuje się do sesji, jak pracuję z Kamilą. Do tego z anielską cierpliwością poświęcał czas każdej z nas podczas robienia zdjęć. Pomagał z ustawieniami, proponował kadry. Kamila była niesamowicie dzielna, bo tego dnia było bardzo zimno, a jej stylizacja wcale w tym nie pomagała. Profesjonalistka w każdym calu, to była przyjemność pracować z tak piękną i wyrozumiałą modelką.

Postprodukcja, na którą czekałam, była dla mnie ogromem wiedzy. Aż mi głowa parowała. Mimo pewnych problemów technicznych, wszystko udało się zrealizować według planu. Damian był bardzo cierpliwy i gdyby nie jego indywidualna pomoc, pewnie siedziałybyśmy dużo dłużej przy komputerach.

Przyznam szczerze, że po obróbce pierwszego zdjęcia nie mogłam uwierzyć, że sama je zrobiłam. Oczywiście zgodnie ze wskazówkami Damiana. Jednak sam fakt, że jestem jego autorką napawał mnie dumą.

Warsztaty w Złodziejewie pobudziły we mnie jeszcze większą chęć nauki. Pokazały mi, że jestem tak na prawdę na początku drogi. Jest tyle technik i narzędzi w PS, których chciałabym się nauczyć. Poznać je, spróbować, zobaczyć które są dla mnie. Damian przekazał mi bardzo dużo wiedzy, którą już wykorzystuje przy moich zdjęciach. Oczywiście nie wszystkie za każdym razem, wybieram te, które uważam za niezbędne. Jechałam na warsztaty z myślą, aby tchnąć w swoje zdjęcia trochę więcej magii, nauczyć się lepiej przestawiać swoją wrażliwość. Myślę, że Damian otworzył małą furtkę do mojego wewnętrznego świata, więc liczę, że dzięki moim zdjęciom, poznacie mnie jeszcze lepiej.

Laura Kania

Kolejne moje warsztaty i po raz kolejny jestem zachwycona!  mimo, że do Złodziejewa nie mam blisko, to naprawdę aż chce sie jechać tych kilka godzin w te miejsce! Dziekuje Karol Kalinowski i Marcelina Oczkowska za te podejście do Nas kursantów i atmosfere całych warsztatów! Jeszcze wrócę!

Lidia Pietras

ja również dziękuję za tak intensywne warsztaty, miło mi było Was wszystkich poznać, mam nadzieję, ze się jeszcze kiedyś spotkamy, przepraszam ze nie pożegnałam się ze wszystkimi i tak szybko wyjechałam, ale nie chciałam wracać do domu całą noc… ściskam Was teraz wirtualnie

Barbara Rogórz

To był bardzo intensywny weekend  i za to właśnie bardzo dziękuję

Ewelina Krupiak

To byl weekend!  Ogrom wiedzy ale i super czasu ze wspanialymi ludzmi w przecudnej sceneri  . Dzieki za ten czas

Anna Gawlik

Przyłączam się do pochwał. Wspaniali ludzie i wartościowe spotkanie

Katarzyna Wojdak-Brzostowska

Ekstra warsztaty ,ogrom przekazanej wiedzy od Karol Kalinowski i do tego wspaniali i mega utalentowani ludzie; Mam nadzieję że spotkamy się jeszcze w takim gronie

Dziękuję jeszcze raz za tak wspaniały weekend , pełen wiedzy i cudownych ludzi.

Adam Ogrodzki

Super spędzony czas…pod okiem mistrza Karol Kalinowski

Robert Węgrzynowski

Chciałbym osobiście, w imieniu własnym i zaocznie, w imieniu kolektywnie fotografującego Kolegi Jacka, podziękować za trud i determinację z jaką współwarsztatowicze głównie pci 'słabej’ włożyli /ły/ w akcję złączania szezlągów czytaj łóżek! Sama intergalaktyczna obsada i aura towarzysząca tej fotoedukacyjnej nasiadówce nie wymaga komentarza!!! Było MEGA!!! MarcelinaOczkowska całuję rączki, Karol Kalinowski chapeau bas!

Ela Ogrodzka

Najliczniejsza grupa 4ever …ale jaka zgrana ;
Super spędzony czas  i duuuużo wiedzy
Dziękujemy  …do zobaczenia

Monika Klasa

Wspaniały czas! Pod każdym względem

Ilona Wróblewska

Tyle słodyczy to i ja muszę dorzucić coś od siebie! Cieszę się, że miałam możliwość uczestniczenia w warsztatach i poznania tylu ciekawych ludzi. Nie tylko nabyłam nowe umiejętności związane z fotografią ale również poznałam smak moderacji dyskusji ; Takie połączenia się nie zdarzają często. Dziękuję po stokroć!

Warsztaty: „Tu jesteś w niebie” Iwona Podlasińska

Dziękuję! za wspaniały czas, za mega atmosferę, za to że wracając do domu dotarło do mnie że jestem w odpowiednim miejscu! Iwonce za pokazanie w którym kościele dzwoni bo jak pisałam w zgłoszeniu na warsztaty ” słyszę, że dzwoni ale nie wiem gdzie”  Marcelinko, Tobie dziękuję za to co robisz, że dzięki Tobie jest tak wspaniałe miejsce na świecie :* Do zobaczenia bo to na pewno nie moje ostatnie warsztaty w Złodziejewie 

Iwona Podlasińska jest matką, która odkryła w sobie talent, fotografując swoje dzieci. Fotografuje je w ich naturalnym otoczeniu, w ich środowisku. Jej zdjęcia nazwałabym artystycznym reportażem. Bawiące się dzieci  dostają niezwykłą oprawę barw i światła.

Iwona jakiś czas temu postanowiła dzielić się tym, co kocha i zaczęła pokazywać zdjęcia  w sieci. Szybko zostały one docenione na całym świecie.  Dziś Iwona otwiera przed nami drzwi własnego świata jeszcze bardziej i zamierza odkryć tajemnice warsztatowe.

Zapewne nie da się nauczyć innych czułości, ale być może uda się nam nią zarazić. Jeśli przypomnicie sobie jak to jest być szczęśliwym dzieckiem, stać Was będzie na stworzenieprzestrzeni dla kadrów z miłości, a reszta? – o reszcie opowie Wam Iwona.

Dla kogo warsztaty są dedykowane?

• Dla wszystkich fotografów – zarówno zupełnych amatorów, jak i profesjonalistów, którzy szukają inspiracji,
• dla rodziców, którzy pragną w wyjątkowy sposób fotografować swoje dzieci,
• dla fotografów zamierzających komercyjnie wykonywać sesje dziecięce niebanalne, bo zawierające treść i emocje,
• indywidualnie podchodzimy do każdego uczestnika, każdy indywidualnie pod okiem prowadzącego będzie miał okazję pracować z modelką, a także uzyska porady tylko dla niego o swoich mocnych i słabych stronach.

Wszystkie kolory Beaty Banach

Co dały mi warsztaty? – Przede wszystkim zapomniałam już dawno, żeby zwracać uwagę na drobne szczegóły, kiedyś bardzo się czepialam tego, a potem przez ilości jakie miałam do obrobienia – mini sesje i inne wyzwania uciekło mi, jak to jest ważne  do odbioru fotografii! Nie pracowałam też przy światle studyjnym, ponieważ zdjęcia były płaskie a teraz wiem, jak pięknie oświetlić postać i na pewno będę korzystać z tej wiedzy, jak tylko kupię lampę 

Poza tym pracowałam 90% na lightroomie teraz godzę się z PS. Potrzebowałam kogoś kto pokazał mi ze robi to tak i wtedy to wyglada pięknie ! Mam nadzieje ze będę się tego trzymać ! Beatka tez jest taka osobą, która  mi podrasowała w 100% i przy której się nie krępowałam i moje kompleksy odłożyłam na bok, dlatego mogłam się otworzyć.