PLAYFUL! – Oblicza gry

To muzyka, zabawa, aktorstwo, karty, szachy, czyli rozrywka. Motyw przewodni kwietniowego spotkania z Keit i Olą Hapką w Złodziejewie to spontaniczna opowieść o zadowoleniu, jakie daje świadoma gra. Jakie to uczucie, gdy dajemy się ponieść fantazji, ekspresji. Jak mieszanina odwagi oraz ryzyka aby sięgać po to, czego się chce? Manifest? Zabawa, adrenalina, która zamienia się w akt twórczy?  Dla każdego z osobna jest to zupełnie inaczej niezwykłe doświadczenie. Nauczmy się świadomie bawić plastyką i wymiarami komponowanej przez nas foto scenerii.

Zmierzmy się z czymś skomplikowanym, a nabierzemy pewności i lekkości w łatwiejszych sytuacjach.  Zabawa geometrią w kwadracie przez mieszanie rozmaitych wzorów i faktur to dla jednych zajmująca i relaksująca umysł zabawa, dla innych trud polegający na sporym wysiłku i skupieniu. Raz na poszczególnych elementach kompozycji, raz całościowo. Taka analiza, koncentracja na detalach i staranność w rozmieszczeniu planów ma dąży do zbudowania logicznej więzi między dominującą postacią i dominującym tłem. Choć komponowanie takich kadrów daje ciekawe efekty, składanie ich z kilku prostych ujęć to często dość mechaniczna część ustawiania planu i edycji. Playful to jedna z najbardziej dotąd przemyślanych i zaplanowanych prac autorki, ale nie pozbawiona spontaniczności. Miała być martwa, a jednak zaczęła żyć własnym życiem

ORBITALIUM 

Sesję z Olą rozpoczęliśmy od surowej przestrzeni Silosa. Nawet chmurny dzień narzucił konceptualne podejście do tematu.  Postać w czerwieni niby banalnie dominowała na tle chłodnej architektury, ale w takim otoczeniu chyba najtrudniej o aranżację związku logiczno-emocjonalnego między odważną stylizacją a tłem. Kto postawił na prostotę formy lub załamanie grawitacji, temu udało się znaleźć złoty środek. Zobaczmy, ileż w tej prostocie kryje się emocji

Seria ujęć wykonanych przez Dorotę opowiada historię lekko w nieco oniryczny, niewymuszony sposób.

Brawo!

 

 

 

 

 

 

 

Selektywnie, drapieżnie i emocjonalnie. Trafiona zatopiona 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Co widzi Corel – znajdź 10 różnic…

 

Obraz w Corelu jako bitmapa RGB odczytuje dane mniej kontrastowo, jest o kilka punktów rozświetlony i cechuje się inną głębią tonalną. Eksperymenty ze światłem czy teksturami przekładają się dzięki temu bardziej malarsko, łatwiej też o końcową spójność warstw (fill) i obiektów (zamiast warstw w rozumieniu PS).

 

Poniżej dwa ujęcia z prawie dokładnie tego samego miejsca

Ciekawy eksperyment polegający na ograniczeniu do jednej stylizacji pozwolił na uruchomienie wyobraźni i bardziej przemyślany dobór scenerii dla naszej muzy. Gwoździem programu zostały karciane pończochy. Odważny i wcale niełatwy atrybut do aranżacji zagrał w kilku zupełnie odmiennych sceneriach, niejako zmuszając nas do poszukiwania odważnych kadrów i geometrycznych rozwiązań, miejsc o zróżnicowanej specyfice od najbardziej pasującego, przez absurdalny i surowy. A do karcianych pończoch co my tu mamy?. Nieśmiertelna czerwona sukienka. Ćwiczenie miało umożliwić zaprojektowanie odważnego kadru i potraktowanie postaci oraz jej otoczenia jak obcych sobie brył, którym wyobraźnia dopiero nada wzajemny stosunek, sens, przeznaczenie. Tworząc obrazy na bazie fotografii można w nieograniczony sposób wertować tła pasujące do postaci, czy postacie do tła, mając na uwadze perspektywę i światło. Decydując się na surową fotografię,

TRAKTORZYSTKA

Najbardziej absurdalne miejsce, jakie znaleźliśmy dla naszej muzy to poczciwy Ursus. Ola chciała tapir, a ja traktor. Wspólnymi siłami osiągnęłyśmy szczyt kiczu, a co ciekawe – nikt nas od tego pomysłu nie odwiódł. Challenge accepted W karminowej sukni i  z tapirem rozwianym na wietrze wyglądała dość groteskowo na kole od traktora. Czy wybrnęliśmy? Nie wiem, ale nie poszliśmy tam po „zdjęcie dnia”. Zresetowaliśmy umysły, no i mam różowy traktor

 

 

 

Za każdym razem fascynuje mnie lęk przed autoportretem i keitopolisowymi rekwizytami. Najpierw myślimy o tym, czy się w ogóle sprawdzimy i czy wyjdzie nam cokolwiek, zamiast podejść do tematu na luzie. To podejście obnaża nasze twórcze lęki i słabości, a wystarczy odważyć się dobrze bawić i zaryzykować zrobienie z siebie głupka! Odrzucając ten lęk nie tylko się odstresujemy, ale prędzej coś ciekawego wyjdzie z naszej zabawy. Tak samo jest z każdą czynnością jakiej się podejmiemy, fotografowaniem, pozowaniem, stylizacją, czy obróbką – odrobina szaleństwa na pewno zdziałać może cuda. 

Poniżej kilka ciekawych auto rozwiązań złodziejewiczów

Brawa dla Piotra za druidowego czeladnika, piękne ustawienie planów i rozmycia oraz za podjęcie ryzyka i wykorzystanie magicznej różdżki.

 

fot. Piotrek

 

 

 

 

 

 

 

 

BACKSTAGE

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

Serdecznie dziękuję za udział w zajęciach i świetną zabawę. Zachęcamy do nadsyłania waszych foto interpretacji

Fotografowanie świata i ludzi bywa czasem formą zachłannej próby ocalenia ich przed przemijaniem. Zdjęcia to rodzaj zapasowej pamięci, która przetrwa nawet nas samych. Może dlatego my, fotografując, często uprawiamy magię, zaklinamy rzeczywistość, kradniemy chwile, kradniemy emocje –  i z uwagi na ten proceder miejsce naszych warsztatów, które stało się miejscem spotkań twórczych ludzi poszukujących, zostało nazwane (od pseudonimu ich organizatorki Złodziejki – Marceliny Oczkowskiej) Złodziejewem.

Kradniemy bowiem i uczymy kraść, ale robimy to w dobrej wierze,  to co „nasze” natomiast oddajemy po dobroci.

Tworząc ideę warsztatów w Złodziejewie, pragnęliśmy dokonać czegoś wyjątkowego: łącząc magię miejsc i plenerów o bogatej historii i tradycji oraz dając Wam sposobność poznania tajników pracy skrajnie różnych Twórców, mamy nadzieję zrodzić w Waszych sercach i umysłach świadomość, że Każdy Widzi Inaczej, dzięki czemu Wyjątkowość czy Oryginalność jest objawem uczenia się Samego Siebie, umiejętność wejrzenia w Siebie zaś procesem twórczym, który, nawet jeśli głęboko ukryty, istnieje w nas wszystkich. Pragniemy dać Wam nieocenioną możliwość wyboru własnej Drogi, jej rozwoju i ukierunkowania. Wiedza, którą chcemy przekazać ma być zespołem wskazówek dla rodzącego się Talentu, dzięki którym ścieżka Poszukiwań Samego Siebie w Fotografii będzie bogatsza, a odnajdowanie swojego Ja w Sztuce najpiękniejszą przygodą życia. Fotografia stała się dla wielu przywilejem do bycia Innym. Fotografia wyzwala zdolności, którym brak kierunku i ścieżki. Opatula wełnianym swetrem zaufania do jednostki, swobody otwierania umysłu jak okna w wilgotny, wiosenny dzień. Przestrzenią i powietrzem stało się patrzenie, ale nie po to, by porywać, przywłaszczać, trawić i wypluwać. Staje się rytuałem przyjmowania tego co estetyczne i „czyjeś” na własny użytek, drogą pięknego wyjątku,  „królewskiej pożyczki”; budowania piękna w ramach własnego przekrzywionego świata, z transparentnych cegieł tożsamości i cech otaczających ludzi. Z tej idei wywodzi się koncepcja Warsztatów w Złodziejewie.

„Złodziejewo” to kilkanaście osób, Gości zapraszanych przez właścicielkę Pałacu Jasminum, które poświęcają się poszukiwaniom i interpretacji otaczającego świata w kontekście własnych tworów; reprezentujących odmienne style, siły mentalne, potencjały artystyczne i charaktery oraz przede wszystkim tak różne relacje z ludźmi i obiektami własnego zainteresowania… Owa „komuna” to zlepek wielu zdolnych i kreatywnych osób, które w usystematyzowanej formie weekendowych lub tygodniowych wykładów i zajęć praktycznych pragną dzielić się wiedzą, umiejętnościami, sposobami ujarzmiania rzeczywistości na nobliwy użytek sztuki wizualnej. A wszystko za sprawą Marceliny Oczkowskiej – żywcem wyrwanej damy z alabastrowej camei, zamieszkującej dwustuletni pałac w sercu Pałuk… To dzięki jej motywacji i ciężkiej pracy, Pałac Jasminum w Zalesiu jest nie tylko domostwem, ale przede wszystkim stał się azylem i kolebką twórczych umysłów; nieformalnym uniwersytetem dla co raz to nowych adeptów fotografii, zarówno amatorów szukających punktu wyjścia i wiedzy, ale też ludzi doświadczonych potrzebujących inspiracji, spełnienia i rozwoju. Zjawisko o którym mowa to kolejny dowód na to, że sztuka oraz proces twórczy nierozerwalnie współistnieją między ludźmi, w tej szczególnej interakcji mają swój początek, a dzięki pozytywnej myśli i spójnym okolicznościom, przeobrażają się w przygodę i prawdziwe duchowe doznanie… Złodziejce udało się zaprosić do przewodzenia w drodze ku owej przygodzie najciekawszych, najbardziej zdolnych fotografów w kraju – miejsce to tworzą: wizjoner, czarodziej, erudyta i kreator Arcadius Mauritz; zdolny i kreatywny grafik Karol Kalinowski specjalizujący się w edycji fotografii; Artur Frankowski nasze merytoryczne wsparcie, absolwent Fotografii na ASP w Poznaniu; wybitny astrofotograf Marek Nikodem; awangardowa  Katarzyna Kołomańska, Keit – medium twórcze, badacz, trener; wszechstronna, utalentowana i słusznie utytułowana  Izabela Urbaniak, która opowiada przepiękne historie zaklęte w obrazach; oraz Marcelina Oczkowska – wehikuł czasu, złodziejka emocji; a także niezwykłe modelki – piękne, mądre, profesjonalne, zmysłowe.

…chwile radości… fot. Marcin Korczak 

 

…chwile aktywnego relaksu… fot. Robert Klasiński (*)

Nasze prosperowanie w światku fotograficznym, chłonne osoby ściągające do Złodziejewa, a także rzesze naśladowców, dowodzą potrzeby, i konieczności istnienia takiego Miejsca, bowiem fotografia, jako jedna z wielu dostępnych form wyrazu w dzisiejszym świecie, skupia wokół siebie niezliczone społeczności; zbliża i łączy, ale też niejednokrotnie dzieli. Jej przemożny wpływ na nasze postrzeganie rzeczywistości oraz wszechobecność wizualna stała się czymś naturalnym, a co za tym idzie w jakimś stopniu też pomijalnym… Przestrzeń twórcza zdając się być pojęciem abstrakcyjnym i niejako zbędnym dla wielu z nas, wypływa z konglomeratu umysłu i serca, dając powód, by istnieć nie tylko fizycznie. Metafizyka ociera się o magię, czarodziejstwo i pomieszanie zmysłów, za co w dawnych czasach przysługiwał jedynie stos. Dziś jednak zamyka się powyższą odmienność, która w zasadzie nie jest niczym innym jak wyższą wrażliwością, w pojęcie oryginalności lub ekstrawagancji. W pewnym sensie jest to ujma. Jednakże spłycanie tej rzadkiej umiejętności budowania emocjonalnej interakcji z każdym ciałem i duchem tego świata, dostrzegania symetrii tam gdzie zaczyna się chaos, układanie porządku od nowa podług energetycznych impulsów olśnienia, przewrotnie pozwala na wolność; ciche przyzwolenie dla własnych demonów. Tam gdzie człowiek tworzy nową jakość; tam gdzie szuka ujścia dla swoich emocji, zaczyna się magia, przygoda i miłość. A uczucia te jak nic innego żyją w szeptanym zaklęciu, że nie ma nic piękniejszego od bycia Człowiekiem. Powyższe założenie zatem to złota reguła, która niesie energię, która zdaje się chować w każdym najdrobniejszym zakątku pałacu i parku, a owa przestrzeń przemieniać w potężny inkubator, w którym wszędobylska idea łączenia sztuki i fotografii oraz ludzkiego pierwiastka, rozpościera się nad tym miejscem niczym gigantyczna bańka mydlana, dzięki której zmartwienia i złośliwości świata nie mają wstępu…

Najkrótsze przemówienie w dziejach Nagrody Nobla wygłosił William Faulkner stwierdzając, że od początku świata opowiadamy wciąż tę samą historię. Zmieniają się tylko kostiumy, dekoracje i otaczający nas świat. Wiedza o nas samych się nie zmienia. My w Złodziejewie wychodzimy z tego samego założenia: wiemy, że moda przemija, ale styl pozostaje; zdajemy sobie sprawę, że zmienia się obyczajowość, ale człowiekiem nadal targają takie same uczucia i namiętności, co przed wiekami. Staramy się więc tworzyć zdjęcia ponadczasowe, z których biją emocje; chcemy, by na zdjęciu osoba była Osobą, a nie tylko modelem. Zapraszamy do nas wszystkich koneserów, pasjonatów Fotografii, którzy nie boją się magii, są gotowi na podróż w głąb siebie i na spotkanie drugiego człowieka. Będziemy robić zdjęcia, oglądać je, rozmawiać przy cieple ogniska, myśleć, błądzić, ale wierzymy, że razem znajdziemy Drogę Fotograficznego Spełnienia…

… Wy też możecie stać się częścią tej Magii…

Przede wszystkim warto zaakcentować, że jako pierwsi w Polsce (i pewnie poza jej granicami także) wtargnęliśmy (i to nie siłą) do kościoła. Kurs ślubny to nie tylko teoria, wykłady z Photoshopa, ale przede wszystkim mnóstwo praktyki. Jako że pisząca ten program również ma kilka wykonanych ślubów na koncie, najpierw zastanowiła się, czego oczekiwałaby, gdyby czuła się niepewnie, gdyby dopiero zaczynała nawet nie przygodę z fotografią ślubną, ale gdyby zaczynała poważnie myśleć o swoich klientach i chciała rzetelnie wykonać powierzone zadanie…

Trzeba było odpowiedzieć sobie na pytanie: gdybym była młodą panią (a byłam), to czego przede wszystkim oczekiwałabym od fotografa ślubnego, co byłoby dla mnie najważniejsze. Otóż uważam, że najważniejsza w dniu ślubu jest sama ceremonia, a fotograf przede wszystkim powinien być PROFESJONALISTĄ. Brzmi to sensownie, nieprawdaż? Miałam zatem zadanie. Ale jak to zrealizować, by z grupą fotografów i młodą parą wejść do miejsca świętego i odtworzyć przebieg ceremonii i to w dodatku tak, by uczulić ich na godne tego miejsca zachowania, odtworzyć krok po kroku tę wyjątkową uroczystość? Spotkać na swojej drodze Księdza – miłośnika fotografii, który z pełnym zrozumieniem, bez niepotrzebnej sztywności podszedł do zadania – takie szczęście wsparte przez upór mogło się przydarzyć tylko Złodziejce :).

Z wielkim powodzeniem przeprowadziliśmy już kilka szkoleń w przepięknym barokowym przyklasztornym kościele w Kcyni. Opowiedzieliśmy o ważnych i trudnych chwilach i z perspektywy księdza i z perspektywy fotograf – nad całością czuwało dwóch księży – ksiądz celebrujący mszę, ksiądz narrator, fotograf prowadzący Jacek Batkowski i czuwająca nad całością Złodziejka. Mamy potwierdzoną wrażeniami uczestników nadzieję, że tak zorganizowany kurs sprawił, iż Uczestnicy poczuli się w kościele pewniej i przestał on ich przerażać. A my jesteśmy pewni, że już teraz ważne moment nie zostaną przeoczony, oni będą w kościele prawie nie zauważalni i nie drażniąc księży, oddadzą materiał, który zadowoli młode pary.

Kościół to tylko godzina – czas, który mija błyskawicznie, ujęcia, których nie można powtórzyć, dlatego jest tak ważne, by nic nie sknocić. Ale na tym praca fotografa ślubnego się nie kończy…

Zanim wykonamy pierwsze zlecenie, musimy solidnie przygotować atrakcyjną ofertę, mało tego, musimy sprawić, byśmy przez klientów zostali odnalezieni i zauważeni. Musimy wiedzieć, w jaki sposób korespondować z młodą parą, jak przeprowadzić pierwszą rozmowę. Zanim przystąpimy do fotografowania musimy wiedzieć, jaki sprzęt powinien znaleźć się w torbie i jak radzić sobie z kryzysowymi sytuacjami. Przed ceremonią powinniśmy zatrzymać chwile wzruszeń i napięcia podczas przygotowań i błogosławieństwa. I o tym wszystkim także opowiadamy na naszych warsztatach. Praktykę zaczynając już od przygotowań właśnie, które odbywają się w pięknym, stylowym mieszkaniu w pałacu Jasminum.

Oczywiście podczas przygotowań nie powinniśmy zapomnieć o detalach…:

Po ceremonii, najczęściej w innym dniu następuje plener z młodą parą. Jest to nie lada wyzwanie. Tu już nie liczy się takt i refleks jak podczas przygotowań i ceremonii, ale przede wszystkim kreatywność. Podczas pleneru z fotoreportera zmieniamy się w artystę i reżysera. Na wszystkich warsztatach ślubnych postaramy się zaszczepić w Was kreatywność i odwagę w stwarzaniu ciekawych sytuacji i interakcji między zakochanymi. Opowiemy też o podstawach kadrowania i komponowania zdjęć.

Ale oczywiście i na tym praca fotografa ślubnego się nie kończy. Tak właściwie to ona na dobre się dopiero zaczyna. Mamy już materiał wyjściowy. Ale w czasach fotografii cyfrowej to tylko surowy zrzut z aparatu, który trzeba uatrakcyjnić. Niestety bez cyfrowej obróbki zdjęć nasze fotografie zginą w tłumie i masie. Tu  z pomocą pobieży nasz niezastąpiony grafik – Karol Kalinowski. Opowie o work flow  fotografa ślubnego, zdradzi podstawowe sekrety obróbki, a  także uczuli na ważne sprawy związane z przygotowaniem zdjęć do wydruku.

Macie do wyboru dwa różne programy: zawierające spotkanie z księdzem, połączone z możliwością otrzymania zaświadczenia kurialnego dla operatorów audiowizualnych uwieczniających uroczystości liturgiczne, w których nad Wami czuwać będzie aż 5 osób: dwóch księży, Jacek Batkowski – fotograf prowadzący całość, Karol Kalinowski – grafik, Marcelina Oczkowska – wsparcie merytoryczne, organizator oraz wersję warsztatów dla tych, którzy w kościele czują się pewnie, a zależy im przede wszystkim na teorii, zajęciach z marketingu, poznaniu najwłaściwszego sprzętu, czyli zajęcia dzień krótsze bez księży. Aktualne programy znajdziecie tu:

Zapraszamy!

Jak widać powyżej warsztaty ślubne w Złodziejewie to nie tylko szkolenie mające na celu poprawić jakość naszej pracy, ale także humory uczestników. Zawsze staramy się, by czas w Złodziejewie był czasem spędzonym w gronie ludzi pełnych pasji. To czas wypełniony po brzegi teorią i praktyką, możliwość zdobycia wiedzy oraz zdjęć do swojego ślubnego portfolio.

Do zobaczenia w Złodziejewie zatem!

Podczas zjazdu „Trzech Wspaniałych”, dla bardzo wyjątkowej grupy zwariowanych złodziejewiczów w rolę tytułowej La Catriny, czyli „The Elegant Skull” wcieliła się Agnieszka Machowska Paranoja.

 

 

 

Sesja odbyła się w podziemnej komnacie prowansalskiej przy pałacu Jasminum, jednej z najpiękniejszych i charakteryzujących się możliwością wyczarowania niezwykle klimatycznego oświetlenia. Bez dodatkowych udogodnień, staraliśmy się wydobyć maksymalną jakość w naturalnych warunkach, mając na uwadze, że materiał wyjściowy posłuży do dalszej obróbki graficznej.
La Catrina to bardzo fotogeniczna charakteryzacja, jednak jej potęga wizualna i prawdziwa magia objawia się w niewyczerpanych możliwościach kreatywnej edycji.

 

Zobacz także: Poprzednia Złodziejewska edycja La Catriny

 

Różane nakrycie głowy tegorocznej La Catriny wykreowała niezwykła Jolka Knichalska.
Biżuteria z kolekcji prywatnej Keit.: unikatowy naszyjnik sutasz „Wieczorowo” autorstwa Marii Janas, oryginalna bransoleta z Indii
Make up – zarys pod post processing: Keit

 

 

 

Trudno nie zauważyć, że Agnieszka czuła się w przebraniu La Catriny jak w drugiej sk órze.
Świetny przykład niesamowitej energii twórczej, jaką wygenerowała nasza niestrudzona muza, dając popis aktorski wykraczający poza wszelkie słowa. Dziękujemy!

Egzorcyzmy Agi Paranoi, fot. Sylwester Z

 

Dziękuję Sylwkowi za super animowane Paranojki i zachęcam czytelników do odwiedzenia wyśmienitego lacatrinowego tutoriala z gifa animowanego: http://isylwester.com/?p=552

 

 

INSPIRACJE

Trudno się dziwić, że od kilku lat La Catrina stała się bardzo popularnym motywem w stylizacji artystycznej, fotomanipulacji, czy digital painting. Ten nieco makabryczny, ale jakże barwny, emocjonalny i wdzięczny motyw nazywa się czasem stylem „dark cabaret” lub „beautiful darkness”.

Oto klika ciekawych interpretacji znalezionych w Internecie.

 

Autoportretos de los muertos

Edycję halloweenową można zaliczyć do najciekawszych i najbardziej kreatywnych sesji autoportretowych powstających na zajęciach z Keit. Brawa dla uczestników za odważne i wesołe podejście do stylizacji de la muerte, oraz za twórcze poświęcenie. 😉
Poniżej pierwsze efekty naszej La Catrinowej zabawy.

BACKSTAGE 🙂

 

W wigilię La Catrinowych zajęć z Keit, taki oto upominek dla Matki Założycielki wyiluminowali złodziejewicze 🙂

Paranoja, fot. Sylwester Z.

Przelacatrinowo dziękuję wszystkim za wpiekłowziętą zabawę de la muerte!
Do zobaczenia w przyszłym roku w Złodziejewie.

Zachęcamy do zapoznania się z kalendarium warsztatów: Wiele dróg – jedna pasja

i blogiem Stowarzyszenia Jakości w Sztukach Wizualnych

KEIT, SJSW

Grace, fot. Keit

D.I.S.C.O, fot. Keit

Melania, edit Keit

Nieprzypadkowa forma ćwiczenia, ponieważ autoportret uwrażliwia na istotne szczegóły, łatwe do przeoczenia podczas sesji zdjęciowej, takie jak: kompozycja i proporcje w kadrze, modelowanie światła, kreatywność w doborze formy, panowanie nad całością realizacji. Taka reżyseria portretu składa się z wielu współgrających elementów. Autoportret to próba odwagi w metaforycznym ujęciu stanu duszy, lecz także dobra okazja, aby poeksperymentować z  trudną sztuką fotografowania i wykazać się pomysłowością techniczną. Mamy zatem do czynienia z opowieścią o nas samych, naszych mocnych i słabych punktach. Problem i zagadka, zazwyczaj wiąże się z dużym wysiłkiem fizycznym, organizacyjnym i wymaga podejścia konceptualnego.
A oto najciekawsze interpretacje autoportretowiczów

Blindness, fot. Mateusz

fot. Jakub

„don’t fool with da hool” fot. Jakub

fot. Sebastian

fot. Kamila, edit: Keit
Improwizacje z Paranojką

fot. Keit, kreacja: Sebastian

fot. Mateusz

fot. Iza, retusz: Keit

fot. Bartek, kreacja: Kamila

Kilka słów o szacunku do modelki i rekwizytów…

Szanujmy także rekwizyty i wnętrza, których użyczono nam do sesji! Jeśli nie z profesjonalizmu, to ze strachu przed odszkodowaniem za zniszczenie mienia To artefakty, które nabierają magicznej mocy w obiektywie. Często rzeczy delikatne i kosztowne, wykonane ze szlachetnych materiałów i niepowtarzalne. Traktujmy je zatem tak, jak chcielibyśmy aby traktowano naszą własność. Jeśli brak nam pewności, czy nasz zamysł nie spowoduje szkody – zapytajmy właściciela o zdanie. Unikniemy w ten sposób niepotrzebnych przykrości i nieporozumień.

fot. Keit, kreacja: Kamila

THE CIRCUS JUST ISN’T THE SAME WITHOUT YOU

O grupowym wychodzeniu z siebie

O dominacji i uległości

fot. Keit

Iniemamocna, fot. Keit
Tym razem, Silos zwany Orbitalem posłużył jako plener dla dwóch przeciwstawnych stylizacji, w jakie wcieliła się Aga. Pierwsza grupa wybrała dominację, druga uległość. Ciekawe efekty dało m.in fotografowanie z chuchaniem na obiektyw oraz przez plastikową folię. Dostrzegamy fakt, że
Poniżej pierwsze efekty i backstage.

fot. Melania

fot. Sebastian

fot. Kamila

fot. Iza

fot. Bartek

fot. Kasia
fot. Keit

fot. Jakub

fot. Melania

fot. Keit

fot. Mateusz

fot. Sebastian

fot. Keit

fot. Keit

fot. Sebastian

Odnajdywanie tekstur w otoczeniu – może się przydać, aby poczarować z obróbką

fot. Jakub


fot. Kamila

fot. Keit
More Backstage

fot. Keit

Jakub i Mózg, fot. Keit

Iza, fot. Mateusz

Mateusz, fot. Keit

Wizje Kamili, fot. Keit

Kasia i jej Gargulec :), fot. Keit

…z Gargulcem,  fot. Keit

Jakub, fot. Mateusz

fot. Keit

Serdecznie dziękuję wszystkim za aktywność na zajęciach oraz życzę wielu sukcesów w kreowaniu oryginalnych portretów. Czekamy na Wasze prace.

Zachęcamy do zapoznania się z kalendarium warsztatów „Wiele dróg – Jedna Pasja”

KEIT, SJSW

Kolejnego dnia przybyła do nas wielce uzdolniona Magda Milewska PREMIERE, której baaaardzo w imieniu swoim i wszystkich uczestników zlotu dziękuję za kreatywność. poświęcenie i profesjonalizm – bez Ciebie nasze zdjęcia nie byłyby takie, jakie są…. Drugiego dnia pozowały nam: Paranojka, Paulina Łangowska oraz Olka Hapka.

Dziękuję Wam wszystkim!!! i do następnego!

Marcelina