Przejechałam 960km w jedną stronę …. Warto było :-).
Niesamowity klimat , wspaniali ludzie i profesjonalizm 100%.
Podziękowania dla Marceliny za tak doskonałą i konkretną organizacje .
Podziękowania dla Wiktora za warsztaty pełne wiedzy .
Podziękowania dla wspaniałych modelek
I całego zespołu Marceliny, który o nas dbał bez końca .

POLECAM ! Lepszych warsztatów nie znajdę i mam nadzieje, że będzie mi dane jeszcze wrócić do Złodziejewa!
Kaja

Kreowanie baśni z Magdaleną Berny

Jadąc na warsztaty miałam pewne obawy – czy dam radę? Czy to na pewno dla mnie? Na miejscu zaskoczyło mnie dosłownie wszystko! Miłe powitanie już od progu, przyjazna atmosfera, fantastyczni ludzie, duża dawka zarówno praktyki jak i teorii przekazanej w sposób bardzo profesjonalny ale też i przystępny. Prowadząca warsztaty Magda Berny okazała się być niezwykle ciepłą i otwartą osobą, podobnie jak Marcelina, która wiele serca wkłada we wszystko, co robi Miejsce jest bardzo urokliwe, idealne zarówno do fotografii plenerowej w cudownym parku jak i w nietuzinkowych wnętrzach. Fantastycznie było przechadzać się po parku i dosłownie co kilka kroków odnajdywać nowe ciekawe miejsce do fotografowania. Do dziś jestem oczarowana Złodziejewem, atmosferą tam panującą… no i złodziejewską kuchnią! O tym też muszę napisać – posiłki pyszne, świeże, pachnące Myślę, że jak ktoś raz już się tam wybrał, to kolejne warsztaty w Złodziejewie są już tylko kwestią czasu Mam nadzieję, że niebawem znowu się tam wybiorę, bo wynosi się stamtąd wiele – wiedzę, inspiracje, nowe przyjaźnie i wspaniałe wspomnienia

Chciałabym złożyć wyrazy uznania dla Marceliny za doskonałą organizację warsztatów, wszystko w najmniejszych szczegółach dopracowane do perfekcji, ukłon za klimat i konsekwencję w aranżacji całości przedsięwzięcia. Miejsce również mnie nie zawiodło, niesamowite źródło inspiracji, wspólnie z modelkami, prowadzącym i z dostępem do słynnej szafy złodziejewskiej można wyczarować tam cuda. Każdy znajdzie coś dla siebie

Fan page na fb

Warsztaty: Fotografia ślubna

We wrześniu ubiegłego roku miałam ogromną przyjemność uczestniczyć w warsztatach fotografii ślubnej. Mieszkałam w piwniczce z trzema dziewczynami i choć każda z nas jest z innego miejsca Polski to mamy stały kontakt, wymieniamy się doświadczeniami,  wiedzą, wspieramy się i planujemy nawet wspólne spotkanie fotograficzne.

Myślę,  że mogę śmiało powiedzieć,  że spotkanie w Złodziejewie, zapewne nie pierwszy i nie ostatni raz zaowocowało przyjaźniami. Słowo dziękuję to zdecydowanie za mało by wyrazić moją,  naszą wdzięczność i podziw dla Ciebie i Złodziejewa. I tak sobie myślę, że to nieprawda,  że o Złodziejewie powiedziano już wszystko i że sfotografowano je do końca.  Tego się po prostu nie da zrobić.  Tam trzeba przyjechać, by poczuć tę wspaniałą atmosferę,  to miejsce pachnące drożdżówkami, i tę magię pałacu i parku. No i przede wszystkim by poznać tak niesamowicie utalentowanych ludzi, wspaniałą Złodziejkę Marcelinę i cudownych prowadzących Jacka i Karola. Złodziejewo nie może mi wyjść z głowy od kiedy wróciłam.  Dodało mi wiatru w skrzydła i pewności siebie. Dziękuję!

Przesyłam moc serdeczności
Pozdrawiam,
Małgorzata

Warsztaty: „ABC fotografowania” oraz „Kreowanie baśni z Magdaleną Berny”

Ochy i achy w przypadku Złodziejewa są całkowicie zasłużone, bo z tego bajkowego miejsca i bajkowych warsztatów aż  trudno wskoczyć w codzienność…

Do tego synek uparł się i miał warsztatową torbę w przedszkolu no i sprezentowana nam warsztatowa podkładka też robi furorę w domu :). :)) „-A z czym chcecie kolacje?” „- Chlebek z nutella, szynką i miodem od tej Cioci, u której byłaś” – Złodziejewski miód został przetestowany przez bardzo wymagające jury – w sumie testowanie ciągle trwa:) i ciągle jury jest bardzo zadowolone.

Jak widzicie, nie tylko ja mam korzyść z warsztatów! I przyznam, że same warsztaty wyjątkowe i cudne – już mi tęskno do następnych.

Cieplutko pozdrawiam całą Złodziejską Rodzinkę:) Szczególnie malutką Księżniczkę:)

Cieplutko pozdrawiam:)

Warsztaty: Fotografia ślubna

Spotkanie w Złodziejewie uważam za ważny moment w swojej pracy z aparatem. Ilość wiedzy jaką uzyskałem od prowadzących całkowicie przerosła moje wyobrażenie o warsztatach. Mili fachowcy w połączeniu z atmosferą miejsca mogą wiele. Ostatnio na warsztaty z postprodukcji wybrała się moja Karolina. Oboje planujemy już kolejny wyjazd do Złodziejewa. Wiemy, że warto.

www.karolinapekala.pl

www.facebook.com/KarolinaPekalaPhotography

www.facebook.com/KarolinaPekalaPhotography

Warsztaty fotografii ślubnej

Twórcze wczasy „8 fotografów w 6 dni”

Dziękuję za wszystkie uwagi i wskazówki, ja się dopiero uczę i bardzo cenię komentarze i w trakcie warsztatów, i po ich zakończeniu w omawianiu zdjęć.

Coraz więcej wiem dzięki Twoim warsztatom, ale ciągle jestem pogubiona. To właśnie po „Twórczych wczasach”  nauczyłam się ustawiania modelek. Nie panuję jeszcze nad tym w 100 procentach, ale robię dużo, dużo więcej niż przed warsztatami. Dla mnie to krok milowy w przód. Zresztą nie tylko w kwestii ustawiania modelki poczyniłam postęp. Jeszcze dużo przede mną, ale te ostatnie warsztaty mocno mnie pchnęły do przodu. Mam poczucie, że jestem złodziejewskim dzieckiem Bo warsztaty to jedno, a siedzenie w galerii i podpatrywanie i analizowanie zdjęć, to drugie, co mnie fotograficznie kształtuje.
Dzięki, Marcelinko za pochwały i za wskazówki.
Pozdrawiam

Warsztaty fotografii ślubnej

Choć minęło już trochę czasu odkąd uczestniczyłem w Warsztatach Fotografii Ślubnej w Zlodziejewie, to właśnie do tych zdjęć wracam najczęściej, to właśnie te zdjęcia moi klienci podziwiają najbardziej. To właśnie dzięki tym zdjęciom mam coraz więcej klientów…

Wiedza tam pozyskana jest absolutnie bezcenna. Jeszcze raz wielkie podziękowania dla organizatorów i wykładowców. Polecam !

Pierwsze próby fotografowania podejmowałem w przekonaniu, że jest to bardzo łatwa dziedzina sztuki. Na szczęście takie błędne podejście mija równie­­ szybko jak się pojawia, wraz z pogłębianiem wiedzy na jej temat. Za początek mojej ‘właściwej’ drogi uznaję luty 2009, kiedy to wykonałem w pełni świadomie portrety mojego przyjaciela. Od tej pory, im więcej czytam i im więcej się uczę, tym bardziej zdaję sobie sprawę jak niewiele umiem. Moje spojrzenie na świat, pojęcie estetyki i wrażliwość zmieniły się zupełnie. Zacząłem rejestrować rzeczy, których wcześniej nie dostrzegałem.

W pojęciu fotografowania za podstawowy wyznacznik znajomości tematu, uważam świadomość patrzenia, czyli umiejętność uzyskania zamierzonych efektów poprzez odpowiedni dobór technik. Drugą sprawą, jaką biorę pod uwagę jest wrażliwość na estetykę, które bardzo często niweluje wszelkie braki. Zaś trzecim kryterium jest zdolność wychwycenia emocji i chwili oraz wyzwalania z obiektu treści w nim ukrytych – zarówno z osób, jak i z przedmiotów czy krajobrazu.  Dość niedawno zacząłem podchodzić do przedstawianej na zdjęciach tematyki bardziej koncepcyjne, niż wrażeniowo. Tak obrany kierunek pozwala na poszerzenie horyzontów w kwestii zawieranych w zdjęciach treści.

Wolę fotografować kobiety, ze względu na potencjał emocji, jaki w nich jest zawarty. Paleta ukazywanych w ich mimice, geście czy pozie uczuć jest ogromna. Sesje wykonuję w klimatycznych miejscach (rzadziej w studio), który pozwalają na wydobycie wyjątkowości kreacji i nadają fotografii niezbędnego kontekstu. Na zdjęciach ukazuję mocno zniekształconą i często abstrakcyjną rzeczywistość wraz z wprowadzonymi w nią osobliwymi postaciami. Inspiracji szukam w naturze, bajkach, urzekają mnie anime japońskiego reżysera – rysownika Hayao Miyazakiego. Zawsze fascynowała mnie niepowtarzalna atmosfera teatru i cyrku. Największy wpływ na moją kreatywność ma jednak muzyka. Mocno emocjonalnie podchodzę do tego sposobu wyrażania siebie i często wrażenia, jakie daje mi dźwięk są silniejsze od obrazu.

Wraz z zainteresowaniem się fotografią, pojawiała możliwość uwieczniania charakteryzacji, a co za tym idzie, zachowywania ducha koncepcji na dłużej. Wychodząc z założenia, że dobrze jest odpowiadać samemu za wszystko, na potrzeby sesji zacząłem zajmować się wizażem, czesaniem, projektowaniem i wykonywaniem kostiumów. Do stylizacji często stosuję nietypowe przedmioty i materiały. Niejednokrotnie kreacje tworzyłem z papieru, sznurków, toreb, tapety, firanek, drutów, folii, taśmy malarskiej. Wykonywałem też nakrycia głowy z suszonych roślin, stelaże sukni z dereniowych patyków czy ozdoby na ciało z wikliny. Niestandardowe projekty strojów powstają w celu ukazania zaskakującej formy, nadania nowej znaczeniowości, rozbudzenia w odbiorcy zmysłu interpretacyjnego, jak i również są pewnym rodzajem powrotu do czasów dzieciństwa.

Rodzina i przyjaciele odegrali, ogromną rolę w moim artystycznym rozwoju. Jedną z pierwszych i do dziś niezastąpionych modelek, jest moja siostra Gusina i to dzięki niej miałem możliwość nauczenia się podstaw wizażu, czesania czy dopasowywania ubrań i rekwizytów. Cierpliwość osób mi towarzyszących jest czymś niezastąpionym i dającym siłę do dalszej pracy.

IDEA

Pojęcie idei towarzyszy każdej dziedzinie sztuki konceptualnej. Zawarty w niej przekaz, pozwala na dotarcie do konkretnych odbiorców, skłania do myślenia, nadaje wartość pracy, określa i „buduje” artystę. Sposób, w jaki we własnej twórczości wykorzystamy ideowość w dużym stopniu wpływa na postrzeganie nas poprzez inne osoby. Dlatego wszelkie próby wyrazu artystycznego, muszą się być w zgodzie z naszym rozumieniem świata. Przyjmując określone idee za właściwe powinniśmy być w pełni świadomi tego, jak interpretowane będzie to, co na bazie nich stworzymy. Jest to ogromna odpowiedzialność, której na początku artystycznej drogi często nie odczuwamy.

Podejście idealistyczne można zdecydowanie traktować, jako sposób na życie. Często przyjmuje ono postać maniery w kreowaniu samego siebie, co objawia się przesadnym doszukiwaniem się treści w sprawach tego niewymagających. W moim mniemaniu, skrajności są wrogami sztuki, dlatego jakiekolwiek ich objawy decydują o moim negowaniu ideowości w pracach innych twórców. Z drugiej strony warto jest nadawać, bądź poszukiwać znaczeń, choćby tylko po to, aby zmusić siebie i odbiorcę do myślenia, nawet takiego, które wzbudzi krytykę.

W fotografii nurt konceptualizmu objawiał się przede wszystkim w znaczeniu procesu tworzenia zdjęć, jak i przedstawianiem przedmiotów, które artysta uznał za wartościowe. W tych kwestiach ważne było intuicyjne patrzenie oraz dostrzeganie zależności pomiędzy formą, barwą, tonalnością czy fakturą. Obecnie podejście do ideowości w fotografii znacznie się zmieniło choćby przez nowe techniki, trendy oraz przez mocno konsumpcjonistyczne podejście społeczeństwa do życia.

W swoich zdjęciach staram się operować dość jasnym konceptem, odczytywalnym dla większości odbiorców. Prócz pierwotnego zamysłu w percepcji treści pomaga wrażeniowość, często operuję skojarzeniami i kontekstem. Ze względu na architektoniczne wykształcenie, myślę i patrzę projektowo, szukając jednocześnie błędów i nowych rozwiązań w analizowanych treściach. Określając jednym słowem idee, którymi się kieruję, wskazałbym na kreatywność. Staram się zawsze tworzyć coś innego, często bazując na rzeczach znanych, znaczeniowo jednorodnych. Dopiero właściwe zestawienie w konkretne układy z innymi przedmiotami, postaciami, tłami i elementami kompozycji, nadaje im nowej wartości. Poprzez poszukiwanie wielointerpretacyjnej wymowy i nietradycyjnych zastosowań, staram się pobudzać wyobraźnię i wrażliwość odbiorców.

Witam Cię Marcelino!

Na wstępie chciałam Ci podziękować za cudowne warsztaty! Za wspaniałą atmosferę, magiczny klimat, duuużo motywacji, pyszne jedzenie i ciepłe przyjęcie. Z tych warsztatów wyniosłam bardzo dużo nauki! Panowie byli naprawdę zjawiskowi, dodali mi siły i chęci do działania! Jestem w trakcie zakładania swojej firmy fotograficznej. Z tych warsztatów wyniosłam tak dużo potrzebnych informacji, że już nie boję się niepowodzeń tylko chcę iść do przodu! Wiem, że takich wiadomości i podziękowań dostajesz dużo, ale naprawdę należą Ci się! Po powrocie z warsztatów do domu, gdy rozpakowywałam walizkę, wzruszyłam się… bo moje ubrania były jeszcze przesiąknięte zapachem z pokoju, czułam w nich te antyki, miejsce…przykro mi było, że to już koniec. Te warsztaty to nie tylko mnóstwo nauki i motywacji ale także świetna przygoda. Mam nadzieję, że jeszcze tam wrócę!

Twórcze wczasy

Witaj Marcelino

Wydawać by się mogło że referencje to prosta sprawa bo w kilku słowach to ujmując można poprostu powiedzieć: było przewspaniale, sprawdźcie sami

Jednak chciałbym napisać coś równie pięknego jak to co dla nas, uczestników warsztatów robisz.Nie wiem czy mi się uda oddać to choć w drobnym stopniu, niemniej spróbuję.

Na warsztaty u Marceliny „ostrzyłem zęby” od dłuższego czasu. Wreszcie, okoliczności okazały się na tyle sprzyjające że postanowiłem i ja pojechać i poczuć tą atmosferę, przeżyć ją na własnej skórze.

Twórcze wczasy, których byłem uczestnikiem, to nie tylko to co namacalne i dostrzegalne na pierwszy rzut oka. Podczas Twórczych Wczasów, które zaiste są wczasami, ale bardzo nietypowymi, bo to intensywnych 6 dni fotograficznego życia. Uczestnicząc w twórczych wczasach, mamy wczasy od wszystkiego innego poza Fotografią. Fotografia, ta przez duże „F”, jest rzeczywiście  obecna tu w każdym miejscu i przedmiocie. Można odkryć w Złodziejewie swoje fotograficzne, poszukujące „ja” które otrzymuje tu wskazówki tak ważne i cenne, których żaden podręcznik nie przekaże a sprzęt nie potrafi odzwierciedlić. Jest to nawet proste do wytłumaczenia. Wszystko to czego doświadczamy w Złodziejewie wraca z nami. Wraca i procentuje w każdym kadrze.

Miejsce to zagadka i niespodzianka. Zagadką jest czasami jak tam trafić, bo miejsce niepozorne, otoczenie nie zdradza tak pięknego wnętrza, parku kryjącego w swoich zakamarkach opowieści i niespodzianki na niemal każdym kroku. Począwszy od pieczołowicie przygotowanego wystroju pokoi, wnętrz, spotkanych ludzi. Niespodzianką jest to wszystko czego można w Złodziejewie doświadczyć, dotknąć, zasmakować i przeżyć. Nauka? owszem, dużo nowej wiedzy? jak najbardziej, posiłki? smakowite, modelki? urocze, cierpliwe i przesympatyczne, prowadzący? doświadczeni i chętnie dzielący się wiedzą, atmosfera? najwspanialsza, taka na jaką każdy sobie zasłuży.

Miejsce to za sprawą Marceliny tchnie fotograficznymi fluidami i każdego bywalca otacza mgiełką Złodziejewskiej aury. Tą aurę można i trzeba spróbować. To jak cukrowa wata, jak smakuje i dlaczego tak dobrze, wie tylko ten kto jej skosztował

z pozdrowieniami i uściskami :*

Adam Majkowski

Twórcze wczasy

Jeszcze raz chciałem podziękować za Wczasy

Fantastyczne, jak dla mnie, spędzony czas. Nie żałowałem ani minuty spędzonej u Ciebie. Super organizacja, bardzo ciekawi i charyzmatyczni wykładowcy, którzy naprawdę chcieli nas czegoś nauczyć. Próżno według mnie szukać drugiego takiego przedsięwzięcia. Jeśli ktoś nie jest zadowolony z wizyty u Ciebie to jest…dziwny Nie wyobrażam sobie jak mógłbym narzekać na taki super tydzień

P.S. Było super!

Warsztaty w Złodziejewie mogę śmiało polecić każdemu fotografującemu, od początkującego po zaawansowanego fotografa. Sam jadąc na warsztaty miałem już pojęcie i doświadczenie w fotografii ślubnej, jednak było kilka aspektów których chciałem się dowiedzieć i dopracować już te mające gdzieś tam w głowie. Tak też się stało. Wiedza którą zdobyłem na warsztatach dała mi nowe możliwości i spojrzenie na fotografię w tej dziedzinie. Poza ogromną wiedzą jaką można zdobyć w Złodziejewie, warto tam pojechać dla samego miejsca. Bardzo tajemnicze i pięknie wykonane wnętrza. Przepyszne jedzenie! Wspaniali ludzie. Jednak największe wrażenie zrobił na mnie taki rodzinny klimat podczas całego pobytu. Po prostu rewelacja!

Wiem, że jeszcze kiedyś wrócę do Złodziejewa.

Rafał
www.rafalwojtaszek.com

Warsztaty w Złodziejewie zmieniają zupełnie patrzenie na świat. Bardzo się cieszę, że zmobilizowałem się jechać przez pół Polski i w nich uczestniczyć.

Karol pełen zaangażowania, nie patrząc na porę dnia(i nocy:) przekazywał nam naprawdę mnóstwo bardzo cennych informacji.

Jacek – dzięki niemu szukam cały czas tych „smaczków”:).

Marcelina – wspaniała gospodyni, Dobra Duszyczka niesamowicie ciepło nas przyjęła.

Cieszę się, że mogłem poznać tak wiele fantastycznych osób. Każdemu, kto się waha polecam serdecznie.

Aga Mlicka, 34 lata, Bydgoszcz

Fotograf w sercu „od zawsze”, ale przez ostatnie kilkanaście lat w branży finansowo – ubezpieczeniowej.

Był styczeń – dla mnie czas zmian, przeżywania nagłej żałoby i poczucia straty, nowych postanowień i ogólnego zamętu. W tym roku jak w żadnym innym – ewidentnie COŚ mnie natchnęło i podszepnęło „już czas”. Dotychczas w sprawach własnego życia płynąca bardziej z prądem niż poszukująca  – postanowiłam zrobić w końcu konkretny krok w stronę mojego powołania.

W teraźniejszym świecie bez względu na to, czy wiesz czy nie wiesz czego szukasz początkiem i końcem wszystkiego są Google, a ja – cierpiąca na wieczny brak czasu nie odczuwałam potrzeby stosowania alternatywnych sposobów wyszukiwania informacji. W taki też banalny sposób znalazłam Złodziejewo.

Wejście na stronę www.warsztatywzlodziejewie.pl było jak zanurzenie się w inny, nostalgiczny świat – ale ja nie chciałam dać się zaczarować, bo często rzeczywistość pokazuje, że za obrazem nic się nie kryje, że kusi tym co chcemy zobaczyć i jest to tylko zmaterializowana wizja twórcy strony. Zgłaszając się na kurs – wiedziona nabytym doświadczeniem – nie miałam sprecyzowanych oczekiwań. Wiedziałam po prostu tyle, że może być to fajne doświadczenie. Miałam nadzieję na dużo wskazówek praktycznych oraz na obiektywną ocenę moich prac. Chciałam również poznać ludzi takich jak ja – w większości dwu-zawodowców, którzy fotografują bardziej „do szuflady”, ale coraz mocniej uzmysławiają sobie, że powinni zawartość tej szuflady udostępnić i tym samym odkryć na nowo siebie i dać sobie szansę na otworzenie Nowej Drogi.

Dziś, gdy przypominam sobie, kiedy po raz pierwszy wjechałam w bramę Złodziejewa – uświadamiam sobie ze zdumieniem, że to właśnie przebłyski takich chwil ożywają nam w pamięci, gdy szukamy życiowych magicznych momentów. Fascynuje mnie dzisiaj fakt, że w tamtej chwili nie byłam świadoma, że to właśnie tutaj, w tym miejscu, w przeciągu zaledwie 3 dni otworzy mi się furtka do czarodziejskiego ogrodu pełnego magii. Magia ta zostaje w naszym życiu po opuszczeniu Złodziejewa… To zupełnie tak, jakbyśmy dostali w darze magiczne fasolki – w postaci wiary, zapału, nowej wrażliwości i przekonania, że od tego momentu cokolwiek się stanie – koniec końców zawsze będzie dobrze, jeżeli nie zboczymy z Nowej Drogi. Nie istnieje żadne logiczne wyjaśnienie fenomenu tego miejsca. Tam po prostu – jeżeli chcesz – odnajdujesz samego siebie: lepszego, wrażliwszego, o ogromnej sile. Jeżeli jesteś otwarty na „Nowe”, masz w sobie chęć zmian i pokorę – to „Nowe” Cię znajdzie i ujawni się w postaci zaskakująco silnej i pozytywnej. To jak powrót do czystej formy romantyzmu. Czegoś, czego oczy nie widzą – a czuje tylko serce. Porwie Cię myśl która otwiera szeroko oczy, a brzmi tak: „Jak to możliwe, aby przez całe życie być wiecznie czymś zajętym, tak naprawdę nic nie robiąc, a potem zaledwie przez trzy dni zrobić dla swojego życia tak wiele?”.

No i … a raczej przede wszystkim – samo miejsce nie wystarczy – jest człowiek, który nadaje miejscu duszę według własnego spojrzenia. Dobrym Duszkiem Złodziejewa jest Marcelina – równie skromna, co pełna pasji i wewnętrznej siły. Bez jej wizji i spojrzenia – nie byłoby tego klimatycznego miejsca. Marcelina to paradoks – często niewidoczna, obserwująca z daleka, pozwalająca po prostu aby „się działo”, aby magia docierała do serc tych, którzy chcą ją przyjąć. Bo zmiany zachodzą w każdym, kto tam przybywa z otwartym sercem, a energia materializuje się w późniejszych dziełach uczestników – z godziny na godzinę bardziej pewnych siebie, zakochanych w patrzeniu na światło, odkrywających jak można widzieć, a nie tylko patrzeć…

Cóż jeszcze można dodać… bo aż żal kończyć opowieść o tym niesamowitym doświadczeniu. Wchodzę więc z zadumą spowrotem na stronę www… która jak się okazało – po raz pierwszy nie oddaje wspaniałości tego, o czym jest. Złodziejewo jest jak lustro, w którym widzisz siebie –wersję doskonałą, oszlifowaną, szczęśliwszą. Widzisz swoje życie takim, jakie będzie gdy podążysz pokazaną Ci drogą do samego siebie… Referencje… wcześniej nie chciałam nawet zaglądać, bo sugerowałam się tym, że być może to forum, a te rządzą się swoimi prawami czyli pisze tylko ten, kto jest niezadowolony. Z niecierpliwością przelatuję wzrokiem po referencjach… Czy inni też czują jak ja? Czy tylko ja zwariowałam na punkcie Złodziejki i jej krainy z magicznymi fasolkami? Czytam: „… najlepsza inwestycja w życiu w rozwój … spłynął anioł … nauczyłam się widzieć, a nie tylko patrzeć… oczarowuje magia miejsca… zaczynamy myśleć światłem… każdy z pasją fotografii prędzej czy później musi tu trafić…” O! Jest i opinia mojej koleżanki z kursu: http://www.warsztatywzlodziejewie.pl/referencje/karolina-pietura. Magia, magia, magia … A więc nie tylko ja to czuję… jednak nie zwariowałam. Każdy opisujący to miejsce wyraża podziękowanie za dar jaki tu otrzymał na swój indywidualny sposób – z polotem mniejszym lub większym, z łezką w oku lub garścią praktycznych wskazówek, jeden bardziej sercem, a inny bardziej rozumem – tak jak wiele jest naszych życiowych dróg, ale jedna pasja.

Szymon Skowroński, 28 lat, Inowrocław

geolog z zawodu, amator fotograf z wyboru…

Warsztaty fotografii ślubnej

Mijają niespełna 2 tygodnie od powrotu ze Złodziejewa i tak naprawdę nie jestem pewien czy to już odpowiedni moment na napisanie referencji. Nie jestem pewien, gdyż wciąż mam wrażenie jakby nie wszystko się zakończyło… Każdego dnia od powrotu z warsztatów setki myśli przychodzi mi do głowy, punkt po punkcie, zdanie po zdaniu, zdjęcie po zdjęciu układam sobie w głowie, analizuję a potem kolejny raz wracam i od nowa… Niemal każdy z uczestników mówi lub piszę o tym miejscu jako o czymś magicznym – póki się tam nie znajdziesz nie zrozumiesz tego!

WIELE DRÓG – JEDNA PASJA w tym zdaniu zawiera się wszystko co nas łączy i różni. Każdy z nas jest inny, każdy podąża swoją drogą, lecz jeśli czytasz ten tekst to łączy nas jedno PASJA.

Moi drodzy jest wiele rzeczy o których nie będę wspominał: jedzenie, wystrój, wnętrza, zakwaterowanie to wszystko tworzy wspaniałą otoczkę, dopełnienie i jak najbardziej jest wisienką na torcie, lecz nie mogę nie napisać o sprawie najważniejszej. Wartością nadrzędną tego miejsca jesteśmy MY wszyscy – począwszy od organizatorki, prowadzących a kończąc na uczestnikach.

Marcelina – dobra duszyczka tego miejsca, świetna organizatorka, pogodna i uśmiechnięta kobieta

Karol Kalinowski – młody, sympatyczny człowiek to po pierwsze. Po drugie nieprzeciętny znawca swojego fachu, wciąż rozwijający się dążący do perfekcji, dzielący się swoimi umiejętnościami i wiedzą, otwarty na wszelką dyskusję oraz wymianę poglądów.

Jacek Batkowski – osoba z którą i przy której aż chce się pracować. Dostrzega rzeczy, które dla nas na pierwszy „rzut oka” są niezauważalne. Świetny fotograf zwracający uwagę na szczegóły i detale, potrafiący wydobyć piękno… wciąż uśmiechnięty !

Uczestnicy warsztatów – mogę napisać tylko jedno WSPANIALI LUDZIE (nawet ty Asiu ) mam wielką nadzieję że jeszcze kiedyś będzie mi dane spotkać się z wami!!!

P. S.

Podczas pisania troszkę się czułem jak na pierwszej randce albo jakbym pisał list miłosny – chyba miałem motylki w brzuchu. Te warsztaty naprawdę robią coś dziwnego z ludźmi jakby pranie mózgu i otwierają duszę !!!

Warsztaty: Postprodukcja dla fotografujących

Po wielu miesiącach miesiącach „czajenia się” w końcu zdecydowałem o przyjeździe na warsztaty do Złodziejki….
No i w tym momencie w moim mózgu eksplodowała prawdziwa bomba!
To, co zastałem na miejscu przerosło moje najśmielsze oczekiwania. Najpierw oczom mym ukazał się piękny pałac i ogromny teren plenerowy. Byłem zachwycony…i tak pozostało. Zakwaterowanie w pokojach jest fantastyczne, posiłki są pyszne…aż żal opuszczać to miejsce, no a warsztaty…
Warsztaty u Złodziejki bardzo mocno zmieniły mój system postrzegania świata, tak bardzo, że wyjechałem stamtąd jako inny człowiek…i niech świadkami tego będą znajomi, którzy mówią mi jak bardzo zmieniły się moje zdjęcia po powrocie ze Złodziejewa.
Wykłady połączone były z ćwiczeniami i prowadzone przez Karola Kalinowskiego – fantastycznego grafika, który daje z siebie 110% normy i wpaja wiedzę nawet „po godzinach” i przekazuje jej na prawdę ogromne ilości,a robi to tak długo, aż wszyscy padają na twarz…czegoś takiego nie spotkałem nigdy i nigdzie!!
Plener zdjęciowy prowadzony w dwóch grupach przez Marcelinę (Złodziejkę) i Karola dał mi bardzo wiele, bo od obojga można było usłyszeć mnóstwo dobrych rad i wskazówek i w końcu zacząłem widzieć, a nie tylko patrzeć.
Wieczory wieńczone były ogniskiem z kiełbaskami i gitarą co stanowiło fantastyczną okazję do integracji grupy.
Ludzie byli świetni – zjechali się z różnych części kraju a nawet spoza Polski. Mieszanka indywidualistów, z którą aż miło było podyskutować i wymienić poglądy i doświadczenia – coś niesamowitego!

Dziękuję Marcelinko, dziękuję Karolu za to, że tyle daliście mi od siebie. Dziękuję także za pyszną kuchnię i piękny pokój.
Wrócę tu na 100% i to nie jeden raz, bo dla mnie te warsztaty to była najlepsza w życiu inwestycja w swój rozwój fotograficzny.

https://www.facebook.com/studiokms?fref=ts

Szukając warsztatów photoshopa na bardzo dobrym poziomie pomyślałam o Złodziejewie ponieważ słyszałam o tym miejscu wiele pozytywnych opinii od znajomych. Dzisiaj mogę stwierdzić, że to był świetny wybór. Warsztaty były prowadzone przez Karola, który dawał z siebie wszystko żebyśmy wynieśli jak najwięcej z zajęć, ćwiczył z nami nawet poza określonymi godzinami. Czas pomiędzy zajęciami umilało nam przepyszne jedzenie serwowane przez przemiłe Panie. Złodziejewo jest miejscem jedynym w swoim rodzaju, bardzo klimatycznym i niepowtarzalnym. Bardzo się cieszę, że mogłam tam być i na pewno nie było to moje ostatnie spotkanie z tym tajemniczym miejscem. Dziękuję Marcelinie i Karolowi za przeuroczy weekend, z którego wróciłam z wiedzą pozwalającą mi zrobić milowy krok w fotografii.

Joanna Nazir