Między 7-14 października 2011 odbyła się kolejna edycja warsztatów „Wiele dróg – jedna pasja” w Złodziejewie, które właśnie obchodziły urodziny! „Kamea -zamiast tortu” czyli nowe logo zdobi uroczy profil autorki – Marceliny Oczkowskiej Tym razem Keit i Voltrik przywołały w złodziejewskim parku jesienną wiedźminkę Dzięki zaangażowanemu wsparciu Andrzeja i Artura Frankowskich, modły i egzorcyzmy odprawiane nad ogniskiem poskutkowały, zapewniając nam przychylność niebios i czeluści piekielnych. W niniejszym odcinku trochę o kiełbasie wyborczej, trochę o pozowaniu z grą na flecie i z galaktyką na dobranoc, bowiem zagościwszy nieco dłużej, wysłuchaliśmy z zapartym tchem wieczornej prelekcji Marka Nikodema, którego niezwykłych opowieści o kosmosie długo nie zapomnimy.

 

seria LA CATRINA, fot. Keit

Dark cabaret, jako splot makabreski z pięknem i barwą występuje w pracach KEIT od początku autorskiej przygody ze stylizacjami portretu „coś z niczego”, tworząc swoistą kolekcję fantasy danse macabre.

Przedsmak sesji –

Nasza złodziejewska wiedźminka, w koronie z liści uplecionej przez Anię

Voltrik, fot. Piotrek, edit: Keit

 

 

Nachuchawszy…

 

 

 

fot.Keit

 

 

Zanim jednak przenieśliśmy się do mitycznego ogrodu naszej egzotycznej jesieni…

Jako niezastąpiona rozgrzewka, ćwiczenie pobudzające nie tylko wszystkie członki, ale przede wszystkim abstrakcyjne myślenie i wrażliwość na koordynację wielu wymiarów powstawania fotografii

Tradycyjnie, Keit udostępniła rekwizyty, które wykorzystuje w swoich pracach na co dzień.

 

 

fot. Piotrek

Najlepsze są proste rozwiązania, choć niełatwo na nie wpaść

Tatuaż Sylwka i spontaniczna wariacja Keit (może nie szogun, ale też wciąga)

Kasia z powiewem Wenecji…

…wyjaśnia cuda światła, co Kasia podda dokładnej animacji.. weryfikacji

[antygrawitacja uszczęśliwia]  

 

fot. Sylwek Z.

 

 

Piotr gęstwinny…

Co, a raczej kogo jeszcze znajdziemy w krzakach?

 

Dzieci z dworca zoo w wykonaniu Złodziejki i Fetisha   

 

fot. Piotrek

 

 

Backstage z Voltrikiem

 

 

 

 

nachuchawszy…

(leżąc też można ciężko pracować)

 

 

 

 

 

Piotrek, fot. Keit

 

 

Sławek, fot. Piotrek

fot. Sylwek Z.

fot. Kasia, edit Keit

fot. Ania W., edit: Keit

Plug&Play

..Ćwiczcie dziewczyny, bo nie znacie dnia ani godziny

Pocałunek maski – Gildia Masek lubi to i prosimy o info, kto aranżował

fot. Piotrek

I jeszcze kilka pamiątek…

Artur, uważaj na nóż!

fot. Piotrek

 

 

na koniec Start

„Buszujący w gwiazdach”: fot. Andrzej Frankowski, źródło: pl foto

Dziękujemy za niezwykłą refleksję oraz inspirujący czas, życzymy Markowi i jego przyjaciołom międzygalakycznych sukcesów w zdobywaniu kosmosu!

Marcelina Oczkowska: Z Markiem Nikodemem w kosmos

Keit z urodzinowym kubkiem obiektywem (dzięki M.! )

Dziękujemy wszystkim za pozytywną energię i wspólnie spędzony czas

Keit

Sztukę autoportretu docenić można tylko w jeden sposób, czyli eksperymentując na samym sobie J Gdy na własnej skórze przekonamy się, iż nie łatwo jednocześnie zilustrować wewnętrzny koncept, nadać mu formę i wyraz, zagrać kilka ról i kontrolować kilka funkcji około fotograficznych to okaże się, że udany autoportret daje wyjątkowo osobistą satysfakcję. Autoportret surrealny daje nam wolną rękę, tylko od wyobraźni zależy, w kogo się przemienimy i jaki nastrój zapanuje w kadrze.

Na przykładzie swoich autoportretów, Keit omówiła detale pracy z własną sylwetką, patenty na ciekawy technicznie kadr oraz materiały wykorzystane w swoich pracach, które udostępnia do wspólnych ćwiczeń na zajęciach w Złodziejewie. Wielokrotnie obala także mit, iż szerokim kątem nie robi się portretów

Najwięcej problemów technicznych w tym ćwiczeniu stwarza nie tyle zaimprowizowanie kreacji, co złapanie ostrości w pożądanym miejscu, w przypadku gdy używamy obiektywów np. z ogniskową 80-

105 mm, zoomów itd. Jeśli upieramy się przy czysto fotograficznym koncepcie, pomocne może być zastąpienie własnej postaci przez przedmiot, ale pamiętajmy, żeby tonacją zbliżony był do naszej postaci!

Wielokrotnie zdarzyło się, że ostrość umknęła mimo, iż była prawidłowo nastawiona. Dzieje się tak, gdy obiektyw taktuje nas jak intruza na planie, a nie stały obiekt w kompozycji. To najtrudniejsze obiektywy do autoportretów, choćby także ze względu na czas ograniczony wyzwalaczem, a odległością do pokonania między ustawieniem parametrów i udanym zapozowaniem. Właściwości  takiego obiektywu stwarzają także więcej okazji do gimnastyki, gdyż niekorzystnie nas proporcjonują.

Rozwiązaniem około fotograficznym zdecydowanie ułatwiającym zadanie autoportretowe jest wykonanie kilku ekspozycji w różnych parametrach. Kosmetyki obrazu np. optymalizacji ostrości i kontrastów dokonujemy w post procesie. Dzięki temu, podczas sesji skupiamy się na geometrii i wyrazie sylwetki, osiągnięciu jak najciekawszej formy fotograficznej.

Oczywiście, czysta fotografia i montaż stwarzają różne wyzwania i właściwie nie powinno się ich porównywać.

I have a wish to absolutny faworyt dnia, gratulujemy Wojtkowi osiągnięcia naturalnego i oryginalnego efektu, zwłaszcza, że nie spodziewał się, że uczyni to z pomocą gwiezdnej różdżki

fot. Wojtek Urbaniak, kolor: Keit

Marcin vel. easy rider or venetian knight  

fot. Marcin Ćwiek, edit. Keit

Joasia i umysł niczym serce w objęciach pod maską

fot. Keit

Tomek wykorzystał linearną prostotę materiału zamykając ją w tajemniczym harmonijnym zbliżeniu

fot. Tomek Tomala

Arleta jako Matka Boska od Groupona trzyma sztamę z Najświętszą Panienką

fot. Arleta, edit. Keit

fot. Keit

fot. Joanna Kozłowska

Kolejne ujęcia powstały w jasnym pokoju obok, oraz na zewnątrz budynku.

fot. Marcin Ćwiek, edit. Keit

fot. Joanna Kozłowska

fot. Asia Feil, edit. Keit

fot. Keit

fot. Keit

fot. Wojtek Urbaniak, edit. Keit

Tam zawsze jest ładne światło i wychodzi neutralne tło

Fot. Keit

fot. Wojtek Urbaniak

Wcale nie łatwo przez te lustereczka

fot. Joanna Kozłowska

KALEJDOSKOP W SZKLE

Szczególnie zafascynowała nas właśnie pomysłowa technika refleksyjna Joasi Kozłowskiej, której eteryczne portfolio podziwiać można na pl foto pod pseudonimem kiki123.

fot. Joanna Kozłowska

Swe niezwykłe fotografie Joasia popełnia z udziałem specjalnie przygotowanych autorskich szkiełek, kieliszków lub denek. Wykorzystuje także własne artefakty do stylizacji postaci. Poszukuje naturalnych sposobów odrealniania fotografii bez użycia Photoshopa. Jej technika refleksyjna otwiera nieskończone możliwości, tworząc magiczną mieszankę lustrzanych odbić planu głównego i otoczenia, jakie powstają spontanicznie, w zależności od potencjału przedmiotu uwagi. Uchwycenie najciekawszych kombinacji nie jest wcale łatwe i wymaga sporo wyobraźni przestrzennej.

Kolejne spotkanie z Keit i Voltrikiem w Złodziejewie odbyło się 19 lipca. Tym razem wspólny odlot był jeszcze bardziej abstrakcyjny, było także więcej keitopolitańskich rekwizytów i tutorial na żywo w CPT, którego Keit używa na co dzień w graficznej kreacji obrazów.

FANTOMIMA, fot. Keit

Inspiracje

Abstrakcyjne myślenie to pomysłowość, niezwykle przydatna w realnym świecie. Umiejętność postrzegania otoczenia wybiórczo, w formie geometrycznej, cięcia go na kawałeczki, ze znajomych elementów, aby złożyć je potem zupełnie na nowo, w wymiarze fantastycznym.
W poniższym kolażu znalazły się prace Keit, w których wcześniej już wykorzystała artefakty udostępnione naszym złodziejewiczom, oraz niektóre z ulubionych prac konceptualnych, znalezionych na Deviant Art.

fot. Keit

źródło: Deviant Art

Rozgrzewka z autoportretem

Autoportret może spełniać szczególną rolę, zwłaszcza w życiu fotografa lub grafika. Zabawa w alter ego to podróż w głąb siebie, podążając za własnymi skojarzeniami, refleksjami, ograniczeniami i prywatnymi uprzedzeniami. Nie tylko pozwala rozluźnić się i szczerze zdystansować do samego siebie, ale świetnie pomaga zrozumieć własny charakter, dać upust nagromadzonej w nas energii, fizycznie i psychicznie.Zazwyczaj jesteśmy dla siebie najsurowszymi krytykami, więc autoportret zmusza nas do kreatywności, ponieważ chcemy pokazać się w innym świetle, najlepiej bez irytujących nas wad, które często sami wyolbrzymiamy.

Szczególną uwagę warto zwrócić na kompozycję Edyty, która koncentrując się na fakturze materiałów, odszukała w architekturze pałacu złodziejewskiego swój konceptualny kącik. Stworzyła geometrycznie wciągający motyw, w nieco pop artowym klimacie, nawiązujący do dzikości serca, labiryntu myśli i zakręconej natury

fot. Edytka Kieliańska

Edyta by Keit

Poniżej backstage na wesoło

Pierwsze widoczne efekty po wykładzie z Keit, fot. Tomek Nowak

Kilka godzin póżniej…

fot. Keit

Maciek rozważny i romantyczny, fot. Jacek

FANTOMIMA

making of, fot. Keit

Portret surrealny wykonany techniką inspirowaną kolażem abstrakcyjnym to niezwykle plastyczne ćwiczenie pomagające w detalicznym i symbolicznym postrzeganiu otoczenia, z różnych punktów widzenia jednocześnie.
O ile w fotomanipulacji technika ta świetnie sprawdza się w surrealizmie, grotesce, itd., o tyle dla fotografa jest cenną wskazówką, którą może wykorzystać w analizie kadru, nim opadnie spust migawki.
Tworzenie koncepcji technicznej to umiejętność patrzenia na temat i rekwizyty w przestrzeni 4D, zarówno w trakcie sesji, jak i w post procesie.
Kolaż jako narzędzie w sztukach wizualnych cieszy się ogromnym zainteresowaniem na świecie, natomiast w fotografii najczęściej wykorzystywany jest jako inspiracja w portrecie fashion, gdzie do czynienia mamy z finezyjną ekspozycją materiałów. Zabawa w manipulację jednym lub kilkoma obrazami może być w efekcie tak naturalna jak fotografia, jeśli tak zamierzymy i posiadamy wystarczające umiejętności w obróbce. Łączenie materiałów o zróżnicowanej teksturze może dać w post procesie zaskakująco plastyczne efekty. Pamiętajmy jednak, że potrzeba wiele ćwiczeń dla wprawy, aby swobodnie poruszać się w mixed media.
Poniżej nasz fantomimowy backstage.

fot. Keit

fot. Edyta Kieliańska

Niestety, chyba położyliśmy Voltrika pod gniazdem owadów…mimo kilku warstw tiulu, ich inwazja na modelkę objawiła się ugryzieniami, na szczęście była dzielna i do następnej sesji się zagoi

fot. Edyta Kieliańska

Ułożenie na ziemi takiej postaci abstrakcyjnej, stworzonej z nieregularnych kształtów materiałów, koncentruje oko na szczegółach tworzących perspektywę, geometrię, plastykę materiałów i kolorystyki w świetle i cieniu. Groteskowe ćwiczenie z Voltrikiem Fantomimą bezpośrednio nawiązuje do portretów Keit, w których już wykorzystała wszystkie artefakty użyte w tej sesji.

Aby tworzyć dopracowane kolaże, warto przemyśleć wcześniej koncepcję, rozpisać zarys procesu i wyobrazić sobie elementy razem w tej jednej pozornie płaskiej przestrzeni ekranu. Kolekcjonujemy elementy symboliczne, pozornie oderwane od siebie w sposób abstrakcyjny, lub po prostu ciekawe dla oka pod względem formy, faktury, reakcji na światło i obróbkę.
Wycinanie elementów i ponowne je składanie wydaje się zadaniem banalnie prostym, a jednak wymaga nieco architektonicznego spojrzenia na przestrzeń, perspektywę i światło zastane, aby w efekcie zaskoczyć spójnością całej kompozycji i zdecydować, co do czego będzie montowane.
Tworzenie fotografii artystycznej pod montaż przypomina bardziej prawdziwą technikę mixed media, a z pewnością uzmysławia proces powstawania montaży. Fotografie wyjściowe nie muszą być dopracowane, natomiast liczy się zachowanie ostrości, spójnego oświetlenia poszczególnych  elementów całości, którą dopiero stworzymy w edycji komputerowej według naszej wyobraźni.
Przemyślenie kompozycji, kadru i spontaniczna aranżacja elementów w trakcie sesji zapewni nam szerszy wybór opcji i większe pole dla kreatywnej manipulacji obrazami.

fot. Edyta K

Wersja Keit z pokazowego instruktażu CPT

fot. Keit

Niektórzy odnaleźli harmonię w zbliżeniach…

fot. Jacek

fot. Jacek, edit Keit, Modelka z modułem Audio Scream

fot. Edyta Kieliańska

Inne backstejdżowe…

nasi „paparazzi” , fot. Keit

kwadrat dwunożny wyssany, fot. Edyta K, edit Keit

polowanie na fantoma, fot. Keit

ASK THE BUNNY, fot. Keit

Teksturki

skwadracone teksturki Jacka

Oprócz powszechnego zastosowania tekstur w imitacji malarskich warstw np. w fotomanipulacji vintage, obserwacja ich plastyki w obiektywie pokazuje, że czasem mogą świetnie nadać się do eksperymentów z przeproporcjonowaniem perspektywy i rozmiaru obiektów.

Tekstura w obiektywie Jacka, edit:Keit

Gildia Masek – maski nie tylko do sesji zdjęciowych
Tym razem w Złodziejewie pojawiła się także biżuteria i dekoracje wnętrz Gildii Masek.
zainteresowanie, że Keit i Voltrik wróciły do Keitopolis o połowę lżejsze

Faworyta Mirki

THE CHESS MAGE, fot. Keit

Kolekcja Tomka

HALF DARK CABARET, fot. Keit

HALF DARK DISCO, fot. Keit

HALF SUPERWOMAN, fot. Keit

Na miłe zakończenie warsztatów przy ognisku, Złodziejka zaskoczyła nas kolorowymi lampionami, które Keit i Voltrik z entuzjazmem wypuściły w przestrzeń, z mocą życzeń w sercu!

Dziękujemy za ponowne zaproszenie do Złodziejewa i pozdrawiamy czytelników
Keit&Voltrik

fot.Keit

W ramach promocji jakości wizualnej i dobrej praktyki artystycznej, Stowarzyszenie Jakości w Sztukach Wizualnych z entuzjazmem włączyło się do wspólnej przygody twórczej, z obecnie najlepszą organizatorką zajęć z fotografii artystycznej w Polsce, Marceliną Oczkowską – Złodziejką.

Złodziejewo to magiczny zakątek położony w Szubinie, pod Bydgoszczą. Każdy, kto poszukuje odmiany, ciekawej przygody intelektualnej i fotograficznej, lub odpoczynku od codzienności, tutaj właśnie spędzić może nie zapomniany tydzień podczas warsztatów w Złodziejewie.

Fot. http://palac-jasminum.pl/

Przepiękne stylowe wnętrza dla amatorów antycznej klasy, komfortowe warunki pobytu i przyjacielska atmosfera nie tylko pozwalają zapomnieć o codzienności, lecz także twórczo inspirują do działania. Codziennie, odbywają się spotkania z różnymi artystami czynnymi zawodowo, są także piękne i inspirujące modelki.

Keitopolis jedzie do Złodziejewa

Po południu 4 lipca, niemal prosto z uczelni Keit pędzi na dworzec, w towarzystwie niestrudzonego Voltrika.

Jutro wspólna zabawa i nauka, zabieramy dużą torbę z rekwizytami i materiały dydaktyczne SJSW. Mamy ze sobą maski, szmatki, dużo folii i papieru, szachowe buty i dodatki. Jeszcze nie wiemy, jaką sprawią frajdę uczestnikom zajęć J W Warszawie lało, mimo to nie traciłyśmy dobrego nastroju. I słusznie, ponieważ plener z papierowym Voltrikiem i autoportretami udał się między deszczami.

Do Bydgoszczy przybyłyśmy wieczorem. Zanim Złodziejka zdążyła nas odebrać z dworca, rozdałyśmy majątek okolicznym kloszardom… żart, ale pewnie tak by się stało, gdybyśmy postały tam dłużej ;)Uczestnicy bawili się już przy wieczornym ognisku, gdy dołączyłyśmy do grona. W miłej atmosferze zapoznaliśmy się, a Keit uchyliła rąbka tajemniczych planów na zajęcia.Następnego dnia rozpoczęliśmy od sporej dawki teorii dotyczącej koncepcji jakości wizualnej, działalności stowarzyszenia i inspiracji twórczych z galerii AQVA. Przy pięknym rzeźbionym stole dzieliliśmy się osobistymi uwagami, poszukiwaliśmy inspiracji do autoportretu, omawialiśmy techniki rozwoju osobistego. Jednak tak naprawdę, największą frajdą było przejście do części w plenerze.

Za kulisami pleneru

Po części teoretycznej, rozłożyliśmy wielką folię na mokrej od deszczu trawie i przez 10 minut pod komendą Iwonki, dziewczyny niczym joginki witały słońce… a panowie robili zdjęcia J Nie mogło zabraknąć też wzmianki pełnym oddechu i roli właściwego oddychania w naszej codziennej twórczej wydajności.

Pierwsze ćwiczenie poświęciliśmy na penetrację tekstur w otoczeniu. Przed wieczornym ogniskiem omówiliśmy sobie ich przydatność i wykorzystanie w trakcie przeglądu na dużym ekranie. Nie raz przekonamy się, że kreatywny i przemyślany dobór tekstur jest jednym z kluczowych elementów spójności w końcowej pracy.

Fot. I. Aleksandrowicz

Fot. Keit

Szaleni autoportreciści rozbiegli się w plener J Niektórych złapał deszcz, niektórzy zaszyli się w mistycznej pracowni, niektórzy złapali w żagle wiatr.Niestety, nie udało się złapać wszystkich na raz do portretu zbiorowego, ale mimo to, taki wspólny portret montażowy powstanie z inicjatywy Keit.W tym czasie Keit i Voltrik szykowały już kolejną stylizację „coś z niczego” z papierowych rozet i folii.

Fot. R. Klasiński

Po szaleństwie autoportretowym, Keit omówiła podstawy stylizacji postaci abstrakcyjnej na przykładzie spontanicznej kreacji Voltrika. Przy pomocy czarnej kredki Emilii, folii malarskiej i papierowych rozet powstał bardzo ciekawy materiał do dalszej obróbki.

Dowiedzieliśmy się jak niewiele potrzeba, aby taką postać wystylizować i jak się to robi pod montaże. Należy jednak pamiętać o wizji, która pozwoli przygotować minimum warsztatowe tak, aby w efekcie końcowym osiągnąć wyśniony obraz.

VOLTRIK INFRARED

Biały Voltrik z błękitnymi oczami? Takie cuda bez obróbki, to tylko w podczerwieni J

Tę pomysłową technikę wykorzystał utalentowany fotograf Marcin „Kura” Korczak. Wzbudził nie lada ożywienie, prezentując świeży materiał bez obróbki i opowiadając nam o technicznych aspektach przygotowania sprzętu do śnieżnego szaleństwa.

W DSLR filtr do zdjęć w podczerwieni będzie działał jak każdy inny filtr czerwony. Taki sam efekt można osiągnać, wyciągając kanał czerwony w edycji komputerowej. Żeby bawić się w zdjęcia podczerwone na lustrzance cyfrowej trzeba zdjąć filtr podczerwieni z matrycy. W prawdzie tracimy gwarancję na aparat, ale efekty na pewno są tego warte.

Jak to zrobić?

Gildia Masek ogłosiła konkurs na najlepszy portret commedia de l’ arte z materiału warsztatowego. Uczestnicy mają czas do 7 sierpnia 2011 na przesyłanie autoportretów wykonanych w trakcie zajęć.

Nagrodą za ulubioną kreację będzie unikatowy upominek niespodzianka, z kolekcji Gildii Masek.

Po tutoriale zapraszamy na stronę Keit:

http://sjsw-aqva.blogspot.com/2011/07/kulisy-zodziejewskie.html